வாழ்க்கையை ஒரு அமைப்புக்கு இணங்கச் செய்ய முடியாது,

 வாழ்க்கையை ஒரு அமைப்புக்கு இணங்கச் செய்ய முடியாது, அதை ஒரு கட்டமைப்பிற்குள் கட்டாயப்படுத்த முடியாது - எவ்வளவு உன்னதமாக அந்த அமைப்பு கருத்தரிக்கப்பட்டிருந்தாலும்.

வெறும் அறிவால் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட மனம், வாழ்க்கையைச் சந்திக்க இயலாது - பல்வேறு நுணுக்கம், ஆழம் மற்றும் பெரிய உன்னதங்களுடன் அமைந்த வாழ்க்கையை.

ஒரு சிந்தனை முறை அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட ஒழுக்கத்தின்படி நம் குழந்தைகளைப் பயிற்றுவிக்கும் போது, முடக்கப்பட்ட அமைப்புகளுக்குள் சிந்திக்கக் கற்றுக்கொடுக்கும்போது, அவர்களை ஒருங்கிணைந்த ஆண்களாகவும் பெண்களாகவும் வளரவிடாமல் தடுக்கிறோம்.

எனவே அவர்கள் புத்திசாலித்தனமாக சிந்திக்க இயலாது; வாழ்க்கையை முழுவதுமாக சந்திக்க இயலாது.

கல்வியின் மிக உயர்ந்த செயல்பாடு, ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையையும் கையாளும் திறன் கொண்ட ஒரு ஒருங்கிணைந்த மனிதரை உருவாக்குவதாகும்.

இலட்சியவாதி, ஒரு நிபுணரைப் போலவே, வாழ்க்கையில் முழுமையாக அக்கறை கொள்வதில்லை; அவர் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியை மட்டுமே காண்கிறார்.

ஒருவர் கருத்தியல் வடிவிலான செயலைப் பின்பற்றும் வரையில் ஒருங்கிணைவு இருக்க முடியாது. இலட்சியவாதிகளாக உள்ள பெரும்பாலான ஆசிரியர்கள் அன்பை ஒதுக்கி வைத்துள்ளனர். வறண்ட மனமும் உயிரற்ற இதயமும் உடையவர்களாக வாழ்கின்றனர்.

ஒரு குழந்தையைப் படிப்பதற்கு, ஒரு குழந்தையைப் புரிந்துகொள்வதற்கு, ஒருவர் துடிப்பாகவும், உயிர்ப்புடனும் இருக்க வேண்டும்; ஒருவருக்கு சுய விழிப்புணர்வு இருக்க வேண்டும்.

ஒரு கருத்தைப் பின்பற்றுவதற்கு அவரை ஊக்குவிப்பதை விட இது அதிக புத்திசாலித்தனத்தையும் பாசத்தையும் கோருகிறது.