Tuesday, May 31, 2016

Jaffna Library

மே_31_1981 இன்று யாழ் நூலகம் (1933)எரிப்பு நினைவுநாள்!

"சாம்பலை மூடிய சுவர்கள் 
அதிர்வினால் உடைந்து போய் விடுமோ? 
மீண்டும் மீண்டும் இந்தப் புத்தகங்கள்மீது
அவர்கள் கற்களோடு தீப்பந்தங்களை எறிய முற்படுகிறார்கள்
ஒட்டி உலர்ந்த சுவர்களில்
படிந்திருக்கிற சாம்பலை கிளற முற்படுகிறார்கள்
நமது நிலத்தைப்போல 
எல்லா வகையிலும் காட்சிப் பொருளாக 
புரிந்து கொள்ளாமலே இருக்கின்றன நமது புத்தகங்கள்
இந்தப் புத்தகங்களை விரிக்கும் பொழுது 
சாம்பல் உதிர்ந்து கொட்டுகிறது
இவர்கள் எங்கள் சாம்பலையும் திருடிச் செல்கிறார்கள்.
தாள்கள் மாற்றப்பட்ட நமது புத்தகங்களில்
புதிய கதைகள் எழுதப்பட்டு சேகரிக்கப்படுகின்றன
இவர்களும் தீ மூட்டிய தடிகளுடன் வந்தார்கள்
சிரில் மாத்தியூவும் 
காமினி திஸ்ஸநாயகேவும்
சாம்பல் வழியும் எரிந்த புத்தகங்களை தின்றுழல்வதை பார்த்தனர்"

யாழ்ப்பாணம் பொது நூலகம் எரிப்பு என்பது இலங்கை இனப்பிரச்சினையில் ஒரு முக்கிய நிகழ்வாகும். இந்நிகழ்வு 1981 ஆம் ஆண்டு சூன் 1 ஆம் திகதி இரவு சிங்கள வன்முறைக் குழுவொன்றால் இடம்பெற்றது.  இது 20ம் நூற்றாண்டின் இன, நூலழிப்புகளில் ஒரு மிகப்பெரும் வன்முறையாகக் கருதப்படுகிறது. இவ்வழிப்பு நேர்ந்த காலகட்டத்தில் யாழ்ப்பாணப் பொது நூலகம் கிட்டத்தட்ட 97,000 அரிய நூல்களுடன் தென்கிழக்காசியாவிலேயே மிகப்பெரிய நூலகமாகத் திகழ்ந்தது. இந்த நூலகஎரிப்பு வன்கும்பலில் இலங்கையின் அமைச்சர் காமினி திசாநாயக்காஉட்பட வேறு பல அப்போதைய சிங்கள அரசியல் தலைவர்கள் அடங்கியிருந்தனர். நூலகம் எரிக்கப்பட்டது ஈழத் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் அழியா காயம் ஒன்றை ஏற்படுத்தி, தமிழ்த் தேசியப்போக்குக்கு உரம் ஊட்டியது என்பார்கள்.

செண்பகவல்லி அணை இடிப்பா?

நெல்லை மாவட்டத்தில் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டப்பட்ட  பழைமை வாய்ந்த செண்பகவல்லி தடுப்பணையை கேரள அரசின் வனத்துறை இடித்துள்ளது. இது குறித்து எந்த கண்டனக் குரலும் இதுவரை எழவில்லை. அது தொடர்பாக இன்றைய தினமணியில் (31.5.2016) வெளிவந்துள்ள எனது நடுப்பக்க கட்டுரை.

செண்பகவல்லி அணை இடிப்பா?


திருநெல்வேலி மாவட்டம் வாசுதேவநல்லூர், சங்கரன்கோவில் மற்றும்  இராஜபாளையம் வரை வேளாண்மை மற்றும் குடிநீருக்கு எதிர்காலத்தில் பயன்படும் திட்டமான செண்பகவல்லி தடுப்பணையை கேரள அரசு திடீரென இடித்துள்ளது. இந்த இடிப்பை சீர் செய்து, இத்திட்டத்தை நிறைவேற்றவேண்டும் என்று தொடர்ந்து கோரிக்கையை எழுப்பி வருகின்றனர்.

வாசுதேவநல்லூர் பகுதியில் 15 குளங்கள் சிவகிரி பகுதியில் 33 குளங்கள் வழியாகவும், சங்கரன்கோவில் வட்டத்தில் நேரடி பாசனத்தின் வழியாகவும் ஏறத்தாழ 11,000 ஏக்கர் நிலப்பரப்புக்கு பாசன நீரையும், அப்பகுதிக்கு குடிநீரையும் வழங்கி வந்த செண்பகவல்லி தடுப்பணை சிவகிரி ஜமீன் நிர்வாகத்தால் கட்டப்பட்டது.

இந்த அணையில் ஒரு பகுதியில் ஏற்பட்ட உடைப்பை சரி செய்வதற்கு ஒத்துக்கொண்ட  கேரள அரசு அப்பணிக்காக தமிழக அரசிடம் தான் கோரிப் பெற்ற தொகை 5 லட்சத்து 15 ஆயிரத்தை மிக நீண்டகாலத்திற்கு பிறகு திருப்பி அனுப்பிவிட்டது.

செண்பகவல்லி தடுப்பணையை கேரள அரசு செப்பனிடவேண்டும் என்று வலியுறுத்தி சிவகிரி விவசாயிகள் சங்கத்தினர் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்தனர். இவ்வழக்கில் கேரள அரசின் எதிர்ப்பை தள்ளுபடி செய்த சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தீர்ப்பு வெளியான எட்டு வாரகாலத்திற்குள் தடுப்பணை சீரமைக்கும் பணியை முடித்து, நீதிமன்றத்திற்கு கேரள அரசு அறிக்கை அளிக்க வேண்டும் என கடந்த 03.08.2006 இல் தீர்ப்பை வழங்கியது.

இத்தீர்ப்பை கேரள அரசு மதிக்கவில்லை. தமிழக அரசும் இதுகுறித்து எந்தவித நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. ஆனால் அதற்கு மாறாக இங்கிருந்த தடுப்பணையின் சுவரை கேரள அரசு இடித்துவிட்டது.

செண்பகத்தோப்பு அல்லது செண்பகவல்லி என்று அழைக்கப்படுகின்ற அணைத் திட்டம் ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் திட்டமிடப்பட்டது. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைத் தொடரை ஒட்டியுள்ள சிவகிரி, வாசுதேவநல்லூர், சங்கரன்கோவில், குருவிகுளம் வட்டாரங்களில் அப்போது கடுமையான வறட்சி. விவசாயம் பாதிக்கப்பட்டு கால்நடைகளும் மடிந்தன. சிவகிரி ஜமீன்தார் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் பெய்கின்ற மழைநீரை மேற்கு முகமாக கேரளாவிற்கு செல்வதைத் தடுத்து கிழக்கு முகமாக தமிழகத்தின் இந்த பகுதிகளுக்கு நீரை திருப்பி விட்டார். திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானம் ஒப்புதலின்படி வாசுதேவநல்லூரிலிருந்து 13 கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் ஒரு தடுப்பணை 1733 ல் அமைக்கப்பட்டது. சிவகிரி ஜமீனைச் சார்ந்த கஸ்தூரி ரங்கன் என்பவர் மேற்பார்வையில் செண்பகவல்லி குறுக்கணை கன்னிமர் மதகு என்ற இடத்தில் கட்டப்பட்டு மதகுகள் அமைக்கப்பட்டன. மேற்கே கன்னிமர் ஆற்றில் ஓடி 30 கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் உள்ள இடுக்கி மாவட்டம் வழியாக முல்லைப் பெரியாறுக்கு சென்று கலந்த நீர் கிழக்கு முகமாக திருப்பப்பட்டது.

இதனால்தான் முல்லைப்பெரியாறின் நதிமூலம் சிவகிரி மலைகள் என்று குறிப்பிடுவதுண்டு. 267 ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டப்பட்ட இந்த அணை, காட்டுப்பகுதியில் கிடைத்த கல், மண்ணைக் கொண்டே நிர்மாணிக்கப்பட்டது.  1603 அடி உயரத்திலும் 928 அடி தூரத்திற்கும் சிமெண்ட் இல்லாமல் சுண்ணாம்பு கற்கலால் அணையின் சுவர் கட்டப்பட்டது. இதன் நீளம் 2531 அடி. அகலம் 10 அடி. உயரம் 15 அடியாகும். இந்த அணையிலிருந்து அக்காலத்தில் விருதுநகர் மாவட்டம் இராஜபாளையம், வெம்பக்கோட்டை, தூத்துக்குடி மாவட்டம் விளாத்திகுளம், நெல்லை மாவட்டம் வாசுதேவநல்லூர், சங்கரன்கோவில், குருவிகுளம் பகுதியிலுள்ள நிலங்கள் பாசன வசதி பெற்றன.

செண்பகவல்லி அணையிலிருந்து நீர்வரத்துகள் தீர்த்தப்பாறை என்ற இடத்திற்கு வந்து அங்கிருந்து தலையணை என்ற இடத்தை அடைந்து இரண்டு பிரிவாக பிரிகின்றது. ஒரு பிரிவு குலசேகரப்பேரி கண்மாய், ராமநாதபுரம் கண்மாய், வாசுதேவநல்லூர் கிழக்கு கண்மாய், நெல்கட்டும்செவல் கண்மாய் வழியாக கரிவலம்வந்தநல்லூர்  கண்மாயை அடைந்து, அங்கிருந்து பருவக்கொடி, காரிசாத்தான், மரத்தோணி பெரியகுளம், திருவேங்கடம் கண்வாய்க்கு வந்து அங்கிருந்து வெம்பக்கோட்டை அணைக்கு தண்ணீர் சேரும்.

இதைப்போலவே தலையணையில் பிரியும் இன்னொரு பிரிவு ராஜசிங்காப்பேரி  கண்மாய், பெரிய உடைப்பேரி  கண்மாய், விஜயரங்கப்பேரி கண்மாய், சிவகிரி கண்மாய், தென்கால் கண்மாய், இரட்டைக்குள கண்மாய் வழியாக செல்கிறது. ராஜசிங்கப்பேரி  கண்மாயிலிருந்து இன்னொரு கால்வாய் பிரிந்து, உள்ளாறுக்கு செல்கின்றது. சிவகிரி கண்மாயிலிருந்து வடகாலில் பிரிந்து கால்வாய், கோணார்குளம், பெரியகுளம், விஸ்வநாதபுரம் பெரிய கண்மாய் வழியாக வெம்பக்கோட்டை அணைக்கு செல்லும். இந்த வெம்பக்கோட்டை அணை தண்ணீர் வைப்பாற்றில் திருப்பப்படுகிறது. திருப்பப்பட்ட தண்ணீர் சாத்தூர், இருக்கன்குடி, எட்டயபுரத்து வடபகுதி, விளாத்திகுளம் வழியாக வேம்பாறு அருகே தெற்கு வைப்பாறு என்ற இடத்தில் வங்கக் கடலில் கலக்கின்றது.

மேற்குத் தொடர்ச்சிமலை, கன்னிமலை ஆறு, அடர்ந்த காட்டுப்பகுதியிலிருந்து 14 கிலோ மீட்டர் சுற்றளவில் உற்பத்தி ஆகிறது. ஆண்டு முழுவதும் நீர் வரத்து ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். எனவே இந்த நதியை திருப்பினால் தமிழகத்தின் தென் மாவட்டங்கள் வளம் பெறும். அது மட்டுமல்லாமல் அச்சன்கோவில்-பம்பை-வைப்பாறோடு இணைக்கும்பொழுது செண்பகவல்லி அணையிலிருந்து வரும் தண்ணீரும் அதில் இணைந்து தண்ணீருடைய அளவும் அதிகரிக்கும். இதனால் விவசாயிகள் இரண்டு போகம், மூன்று போகம் என்று சாகுபடி செய்யலாம்.

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் பெய்த பெரும் மழையில் 1950ஆம் ஆண்டு வெள்ளப்பெருக்கத்தால் செண்பகவல்லி அணையின் தடுப்புச்சுவர் உடைப்பெடுத்து கிழக்கு நோக்கி பாயவேண்டிய நீர் மேற்கு நோக்கி முல்லைப்பெரியாறில் கலந்துவிட்டது. இந்த உடைப்பை 1956-57 ஆம் ஆண்டுகளில் தமிழக அரசு சீரமைத்தும் 1969ம் ஆண்டில் பெய்த கனமழையில் திரும்பவும் தடுப்புச்சுவர் இடிந்துவிட்டதால் தண்ணீர் வரத்து மறுபடியும் முல்லைப்பெரியாறுக்கே சென்றது. இந்த அணை உடைப்பால் நெல்லை மாவட்டம் அணைப் பாசனப் பகுதிகள் பாதிக்கப்பட்டன. இந்த உடைப்பு செண்பகவல்லி தடுப்பணையை 45 அடிதான் சற்று வலுவாக கட்டவேண்டும். அப்படி அதை கட்டிவிட்டு சீர் செய்தால் திரும்பவும் நீர் நெல்லை, விருதுநகர், தூத்துக்குடி மாவட்டத்துக்கு பயன்படும். அத்தோடு திட்டமிடப்பட்டுள்ள அச்சன்கோவில்-பம்பை-வைப்பாறோடு எதிர்காலத்தில் இணையக்கூடிய சூழலும் ஏற்படும்.

இதை சீர்படுத்த 1984 ல் எம்.ஜி.ஆர். ஆட்சிக் காலத்தில் கேரள அரசோடு பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்டது. இந்தப் பேச்சுவார்த்தையின் இறுதியில் அரசு அதிகாரிகள் 28.2.1985 அன்று பார்வையிட்டு இந்த அணையின் உடைப்பை சரி செய்ய சுமார் 11 லட்சம் ரூபாய் செலவாகும் என்று மதிப்பிட்டனர். தமிழக அரசின் பங்குத் தொகையும் உரிய நேரத்தில் கேரள அரசிடம் வழங்கப்பட்டது.  செண்பகவல்லி அணையின் தடுப்புச்சுவர் உடைப்பை இதுவரை சரிசெய்யவில்லை. இதற்கான காரண காரியங்களும் தெரியவில்லை.  1989ம் ஆண்டு திமுக ஆட்சியில் வைகோ, அன்றையப் பொதுப்பணித் துறை அமைச்சர் துரைமுருகன், அன்றைய அமைச்சர் தங்கவேலு, அடியேன், புளியங்குடி பழனிச்சாமி போன்றோர் எல்லாம் மலைக்கு மேலே சென்று ஆய்வு செய்து திட்டத்தை தயாரித்தபோது 1991 ஜனவரியில் திமுக ஆட்சி கலைக்கப்பட்டது. இந்த பிரச்சினைக் குறித்து நாடாளுமன்றத்திலும், சட்டமன்றத்திலும் பல தடவை குரல் எழுப்பப்பட்டும் எந்தவிதமான மேல் நடவடிக்கைகள் இல்லை. என்னுடைய நதிநீர் இணைப்பு உச்சநீதிமன்ற வழக்கிலும் இது குறித்து எனது மனுவிலும் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

பண்டைய தமிழர்கள் நீர் மேலாண்மை குறித்து ஆதியிலிருந்தே கவனமாக கடமைகளை செய்துவந்தனர். அதனால்தான் இன்றைக்கும் பிரம்மாண்டமாக கல்லணை இருக்கின்றது. வீராணம் ஏரி, மதுரையில் அமைந்த வண்டியூர் தெப்பக்குளம், மீனாட்சியம்மன் கோவிலுள்ள பொற்தாமரைக் குளம் போன்ற பல நீர் நிலைகளை திட்டமிட்டு நம்மை ஆண்ட அரசர்கள் மக்களுக்காக கட்டி அர்ப்பணித்தார்கள். அப்போதெல்லாம் இன்றைக்குள்ள வசதி வாய்ப்புகள் இல்லை. அன்றைக்கும் அவர்களுடைய தொழில்நுட்ப விஞ்ஞான அறிவை பாராட்டவேண்டும். அதைப்போன்றுதான் இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் சிவகிரி அரசர் தொலைநோக்கு எண்ணத்தோடு செண்பகவல்லித் தோப்பை திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்திடம் பேசி அமைத்தார்.

இன்றைய ஜனநாயக நாட்டில் 45 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக கோரிக்கையாக இருக்கும் செண்பகத்தோப்பு அணையை சீர் செய்ய ஆட்சியாளர்களுக்கு மனம் வரவில்லையே?  இந்த அணையை புதிதாக கட்டவேண்டிய அவசியமும் இல்லை. உடைப்பெடுத்த சுவரை கட்டவேண்டும். மதிப்பீடும் குறைவுதான். பணியும் குறைவுதான். இதை கவனிக்க மனம் வரவில்லையே?

இப்பகுதியை ஒட்டியுள்ள உள்ளாறு சற்று வடக்கே ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் பகுதியில் கட்டவேண்டிய அழகர் அணை திட்டங்களும் வெறும் கோரிக்கைகளாகவே உள்ளன. செண்பகவல்லி, உள்ளாறு, அழகர்அணை திட்டம் என்பவை மூன்றும் வானம் பார்த்த கரிசல் பூமியை வளம்கொழிக்கும் நீர் ஆதார திட்டங்கள் ஆகும். இத்தோடு கேரளாவில் பாயும் அச்சன்கோவில்-பம்மை-தமிழகத்தின் வைப்பாறோடு இணைப்பபதால் திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி, விருதுநகர் மாவட்டங்கள் பயன்பெறும். இந்தப் பிரச்சினைகள் நீண்ட நாட்களாக கிடப்பில் போட்டு இதன் கோப்புகள் யாவும் அரசு அலுவலகங்களில் தூசி படிந்து தூங்குகின்றன. இந்த திட்டங்களுக்கு எப்போது விமோசனம் ஏற்படுமோ என்பது தெரியவில்லை.

செண்பகவல்லி, செண்பகத்தோப்பு என்றால் நறுமணம் கொண்ட வல்லியாகவும், நறுமணம் வீசுகின்ற சோலைவனம் என்றும் பொருள். ஆனால் செண்பகத்தோப்பிலிருந்து வரும் நீர் குறைந்தபட்சம் வானம் பார்த்த வறட்சி பூமியான, கந்தக காட்டிற்கு செண்பகவல்லியின் நறுமணத்தோடு தாகத்தை தீர்க்காதா? என்பது கரிசல் காட்டு விவசாயியின் ஏக்கம். ஆட்சியாளர்கள் புரிந்துகொள்வார்களா?






Sunday, May 29, 2016

Democracy.

One-person domination is undesirable in principle in a #democracy and it is fortunate that it is only rarely achieved in practice, whatever the leader’s pretensions....It is not altogether surprising that leaders should fall prey to arrogance and to seeing themselves as being above the party that elevated them to its leadership. What is more astonishing is that so many of the rest of us should undervalue collegial and collective decision-making. Party leaders and prime ministers were not chosen because they were deemed to have a monopoly of wisdom. It is time we stopped worshipping the false god of the strong individual leader.

Saturday, May 28, 2016

சர்க்கரை நோயாளிகள் அதிகரித்ததன் மர்மம் தெரியுமா?

50 ஆண்டுகளில் பெரிய இழப்பு 25 கோடி பனைமரங்கள் அழிப்பு சர்க்கரை நோயாளிகள் அதிகரித்ததன் மர்மம் தெரியுமா? ........................................................................................................

கடந்த 50 ஆண்டுகளில் 25 கோடி பனை மரங்கள் அழிக்கப்பட்டுள்ளதாக தெரிகிறது. பனை வீழ்ந்து கருவேல மரங்கள் வாழ்வதே, தமிழகத்தில் சர்க்கரை நோயாளிகள் அதிகரிக்க காரணம் 
ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழகத்தில் 30 கோடி பனை மரங்கள் இருந்தன. தற்போது வெறும் 5 கோடி பனை மரங்கள் மட்டுமே உள்ளன. இவையும் தற்போது அழிக்கப்பட்டு வருகின்றன. இதனால், விவசாயிகளும், இயற்கை ஆர்வலர்களும் கவலையடைந்துள்ளனர்.
உலகளவில் 108 நாடுகளில் பனை மரங்கள் உள்ளன. எந்த நாட்டிலும் கள் இறக்குவதற்கோ, குடிப்பதற்கோ தடை இல்லை. தமிழகத்தில் மட்டும் தடை உள்ளது. கள் இறக்குவதற்கான அனுமதி இருந்தவரை, பனை மரங்களை காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற கவலை விவசாயிக்கு இருந்தது. தண்ணீர் இல்லாததால், பனை மரங்களை காப்பாற்ற முடியாமல் செங்கல் சூளைக்கும், சுண்ணாம்பு காளவாய்க்கும் எரிபொருளாக வெறும் ரூ.50க்கு விற்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.
முன்பு இனிப்புக்கு பனங்கருப்பட்டி, கற்கண்டு மற்றும் பதநீர் போன்றவை பயன்பட்டன. வெள்ளை சர்க்கரை நுகர்வு அதிகரித்ததால், பனைப்பொருட்களின் பயன்பாடு குறைந்து விட்டது. சர்க்கரை நோயாளிகள் அதிகரிக்க இதுவே காரணம். சீமைக் கருவேல மரங்கள் அதிகரித்ததே, பனை மரங்களின் அழிவுக்கு காரணமாகி விட்டது.
கள், பதநீர், கற்கண்டு, நுங்கு, பனம்பழம், பனங்கிழங்கு என ஆண்டுதோறும் உணவு கொடுத்து வந்த பனை மரங்களை வெட்டுவதும், அவற்றை தோண்டி எறிவதும் கடும் குற்றத்துக்கு ஒப்பானதுதான்.
பனை மரங்களை காப்பாற்றவும், பனை பொருட்களின் உற்பத்தி மற்றும் தேவையை பெருக்கவும் அரசு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.!

Friday, May 27, 2016

தாது மணல் சுரண்டல்

மத்திய, மாநில அரசுகள் தாதுமணல் கொள்ளை விவகாரத்தில் மவுனமே காக்கின்றன.
இந்திய பொருளாதாரம், கடலோர கிராமங்களின் பாதுகாப்பு  மற்றும் பல்வேறு பிரச்னைகளை தாதுமணல் விஷயம் தன்னுள் அடக்கி வைத்துள்ளது.

தற்போது மாநில அளவில் இந்தப் பிரச்னை முழு விவாத  பொருளாக மாறிவிட்ட நிலையில், பல்வேறு தன்னார்வ அமைப்புகள், தொண்டு நிறுவனங்களும், சமூக அமைப்புகளும் தன்னிச்சையான விசாரணையை  தொடங்கி உள்ளன.
ஆனால், மணல் மாபியாக்களின் மிரட்டலும் தொடர்ந்தவாறே உள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. 

தென் மாநிலத்தின் மிக முக்கிய துறைமுக நகரம் தூத்துக்குடி. உலக அளவில் முத்துக்கு பெயர் பெற்ற இந்த கந்தக பூமியில்  ஸ்பிக் போன்ற பெரிய நிறுவனங்கள் உள்ளன.
மிகவும் ரம்மியமான தூத்துக்குடி கடற்கரையும், அதைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களும் இப்போது படிப்படியாக  பாலைவனமாக மாறி வருகின்றன. எல்லாவற்றிற்கும் காரணம் இயற்கை வளமான தாது மணல் சுரண்டப்படுவதுதான்.

பெரும் பாலும் மரங்களைக்  காணமுடியவில்லை. நிலத்தடி நீர் சுத்தமாக இல்லாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. ஒரு சில கிராமங்களில் மட்டும் ஒன்றும் இரண்டுமாக பனை மரங்கள் மட்டும்  தென்படுகின்றன.
அவையும் விரைவில் அழிந்து விடும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளன. இந்த அழிவுக்கு காரணம் கடற்கரையோர கிராமங்களில் தாது மணல்  மாபியாவின் ராஜ்யம்தான். 

அணு ஆராய்ச்சிக்கு மோனோசைட் தாது:

தூத்துக்குடி கடற்கரையோர மணலில் கிடைக்கும் மோனோசைட் தாது அணு ஆராய்ச்சிக்கும், விண்வெளி  ஆராய்ச்சிக்கும் மிகவும் முக்கியமான தாதுப்பொருளாகும்.
சராசரியாக 2 முதல் 5 சதவீதம் வரை மோனோசைட் கடற்கரை மணலில் உள்ளது. 

மாபியா கும்பல்  ஆதிக்கம்: 

தாது மணல் கொள்ளையில் ஈடுபட்டுள்ள மாபியாவை ஒருவரும் கேள்வி கேட்க முடியாது.
முதலில் பணத்தால் சமாளிப்பார்கள், இல்லையென்றால்  மிரட்டல் விடுப்பார்கள். அதிகபட்சமாக ஆளையே காலி பண்ணும் நிலைக்கு செல்வார்கள்.

இதனால் அவர்களை எதிர்த்து எந்த கிராமத்தைச் சேர்ந்த மக்களும்,  பொது நல விரும்பிகளும் பேசுவது இல்லை. சமூக ஆர்வலர்களும் நமக்கு ஏன் வம்பு என்று அடங்கிப் போனார்கள். மக்களின் இந்த பயத்தை தங்களுக்கு  சாதகமாக்கிய மணல் மாபியாக்கள் கடற்கரை கிராமங்கள் அனைத்தையும் சுரண்ட ஆரம்பித்தார்கள்.

அழியும் நிலையில் கிராமங்கள்:

பெரியசாமிபுரம், வைப்பாறு, வேம்பாறு, பெரியதாளை ஆகிய கிராமங்கள் கிட்டத்தட்ட அழியும் நிலைக்கு வந்துள்ளது.  விளைநிலங்கள் அனைத்தும் நாசமாகிவிட்டன.
விவசாயத்தைப் பார்த்தே ரொம்ப நாளாகி விட்டது என்று இந்த கிராம மக்கள் புலம்ப ஆரம்பித்துள்ளனர்.
உச்ச  கட்டமாக குடிநீர் பஞ்சம் தலைவிரித்தாடுகிறது. இந்த கிராமங்களில் மாநகரங்களைப் போல் போக்குவரத்துக்கு பஞ்சமில்லை. எல்லாம் டிரக்குகளும், அரைபாடி  லாரிகளும் கிராமங்களில் எப்போதும் சுற்றி வருகின்றன.

கேள்வி கேட்டு பிரச்னை செய்பவர்கள் மணலோடு மணலாக டிரக்குகளில் ஏற்படுவார்கள் என்பதுதான்  வேதனை. 

மிரட்டும் போலீசார்: 

தாது மணல் கொள்ளையால் பாதிக்கப்பட்ட ஜெபமாலை என்கிற பெண் கூறும்போது, ‘‘மணல் எடுக்க வரும் லாரிகளின் ஓட்டுநர்களிடம்  சண்டைபோட்டு அவர்கள் மணல் அள்ள விடாமல் தடுப்போம். ஒருசில லாரிகளை சிறை பிடிப்போம்.
சம்மந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் வந்து நடவடிக்கை  எடுத்தால்தான் அந்த லாரிகளை விடுவிப்போம் என்று சத்தமிடுவோம்.
அதிகாரிகளும் வருவார்கள். நடவடிக்கைக்கு பதில் எங்களைத் தான் மிரட்டுவார்கள். 
எத்தனையோ புகார்களை சூரன்குடி போலீஸ் நிலையத்தில் கொடுத்திருக்கிறோம். அந்த புகாரைப் பெற்றுக்கொள்ளும் இன்ஸ்பெக்டர்கள், எங்கள் மீது வழக்கு  பதிவு செய்து உள்ளே தள்ளிவிடுவதாக மிரட்டுகிறார்கள். இதுதான் தொடர்ந்து நடந்து வருகிறது.

தாசில்தாரை பலமுறை எங்கள் கிராமத்துக்கு வருமாறு  அழைத்துள்ளோம். ஆனால், அவர் எங்கள் கிராமம் பக்கமே வருவதில்லை என்றார். 

கண்டு கொள்ளாத கலெக்டர்:  

மீன் பிடிக்க கூட கடலுக்கு செல்ல முடியாத வகையில் கடற்கரையை நாசப் படுத்தி விட்டார்கள்.
சப்-கலெக்டர், கலெக்டர் என்று  கடந்த 5 ஆண்டுகளாக பல்வேறு அதிகாரிகளுக்கு புகார் கொடுத்திருக்கிறோம்.
ஆனால், எந்த நடவடிக்கையும் இல்லை என்கிறார் மீன்பிடி தொழிலை  செய்து வரும் அந்தோணி ராயப்பன்.
ஆனால், இது எங்கள் கிராமம் இதை நாங்கள்தான் காப்பாற்ற வேண்டும். இறுதிவரை விட மாட்டோம் என்றும் அவர்  கூறினார். 

கிராமத்துக்குள் கடல் நீர்:

பெரியசாமிபுரத்தைச் சேர்ந்த போதகர் செல்வ ஜார்ஜ் கூறும் போது, மணல்தானே அதுவும் கொஞ்சம்தானே எடுக்கிறார்கள் என்று  முதலில் அனுமதித்தோம்.
ஆனால், போகப்போக எங்கள் கிராமமே அழியும் நிலை வந்தபிறகு சுதாரித்துக் கொண்டோம்.
மணல் கொள்ளை யால் இப்போது  இங்கே உள்ள மீனவர்கள் மீன்பிடி தொழிலையே விட்டுவிட்டனர்.
கடல் நீர் கிராமத்துக்குள் வந்துவிட்டது.
வேப்ப மரங்களைத் தவிர வேற எந்த மரமும்  வளர்வதில்லை என்று கூறினார்.

கிங்ஸ்டன் கடற்கரை மணல் ஆராய்ச்ச்சி: 

லண்டனில் உள்ள கிங்ஸ்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் கடற்கரை மணல் ஆராய்ச்சிப் பணியில் உள்ள பஹ்ரம் ஜியாஸீ  கூறும்போது, இந்தியாவில் கிழக்கு மற்றும் தெற்கு கடற்கரை பகுதிகளில் மோனோசைட் அதிக அளவில் உள்ளன.
உலக அளவில் 12 மில்லியன் டன்  மோனோசைட் உள்ளது. இவற்றில் மூன்றில் 2 பகுதி இந்தியாவில் அதுவும் தெற்கு மற்றும் கிழக்கு கடற்கரை பகுதிகளில் கிடைக்கின்றன என்று கூறியுள்ளார்.

யுரேனியம் -233: 

மோனோசைட் தாதுவுடன் சுண்ணாம்பு, ரூட்டில், ஜிர்கான், கார்னெட் ஆகிய தாதுப்பொருட்களும் சேர்ந்துள்ளது. இந்த தாது மணலில் கிடைக்கும்  தாதுப்பொருளில் உள்ள தோரியம் மற்றும் யுரேனியம் பிரித்தெடுக்கப்படும்போது கிடைக்கும் மோனோசைட்டுக்கு தனி மதிப்பு கிடைக்கிறது. 

இந்த மோனோசைட் நியூக்கிளியர் ஆராய்ச்சிக்கு பயன்படுத்தப் படுகிறது. இந்த மோனோசைட்டை அணு ஆய்வுக்கூடங்களில் உள்ள ரியாக்டர்களில்  செலுத்துவதால் யுரேனியம்-233 என்ற வேதிப்பொருள் கிடைக்கிறது.
இந்த வேதிப்பொருள் அணுசக்தி ஆய்வில் அணுவைப் பிளப்பதற்கு பயன்படுத்தப்படும் மிகவும்  முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும் என்று கூறுகிறார் பொக்ரான் நியூக்கிளியர் ஆராய்ச்சியாளர் சந்தானம்.

அதனால்தான், மோனோசைட் விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்ட பொருட்கள் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. எனவேதான், தாது மணலை எடுக்கும் அதிகாரம் மத்திய  அரசுக்கு மட்டுமே உள்ளது.
ஆனால், தமிழக அரசு தனியார் நிறுவனத்துக்கு இந்த தாது மணலை அள்ள உரிமம் கொடுத்து விட்டது.

* மோனோசைட்  வரையறுக்கப்பட்ட அரியவகை கனிமங்கள்  பட்டியலில் உள்ளது. எனவே  மத்திய அரசிற்கு மட்டுமே மோனோசைட்டை  எடுக்கும் உரிமை  உண்டு.

* அரிய வகை கனிமங்கள் அடங்கிய தாது மணல் குவாரிகளை தொடங்க, நடத்த மத்திய அரசுக்கு மட்டுமே அனுமதி தரும் அதிகாரம்  உள்ளது. 

* தனியார் நிறுவனங்கள் தாது மணலில் குவாரிகளை நடத்தினால்  அணு சக்தி ஆராய்ச்சி வாரியத்தின் விதிகளின்படி மோனோசைட்டை   இருப்பில் வைக்க  வேண்டும். இது குறித்து குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் ஐதராபாத்தில் உள்ள அணு சக்தி  கனிமங்கள்  இயக்குனரகத்திற்கு அறிக்கை தர வேண்டும். 

* அணு சக்தி(சுரங்க செயல்பாடுகள்,  கனிமங்கள், வரையறுக்கப்பட்ட பொருட்களை யை£ளுதல்) விதிகள்(1984) பின்னர் அதாவது 1998ல்  திருத்தப்பட்டது. அதன்படி  அரிய வகை கனிமங்களுக்கான குவாரிகளை தனியார் நடத்த அனுமதி அளிக்கப்பட்டது. ஆனால் மோனோசைட்  எடுக்க மட்டும் அனுமதி கிடையாது என்பது  குறிப்பிடத்தக்கது.

* மோனோசைட், தோரியம் ஆகியவை உலோகமாக, உலோக கலவையாக, வேதிப்பொருட்களாக, அடர் பொருளாக என எந்த நிலையில்  இருந்தாலும் அவை  வரையறுக்கப்பட்ட பொருட்கள்தான் என்று அணு சக்தி சட்டம்(1962) தெரிவிக்கிறது.

எனவே இந்தச் சட்டத்தின் படி இந்திய அரசிடம் உரிமம் பெற்றவர்களை தவிர மற்றவர்கள், வரையறுக்கப்பட்ட பட்டியலில் உள்ள  கனிமங்களை தோண்டி  எடுப்பதோ, பிரித்தெடுப்பதோ, கையில் வைத்திருப்பதோ, பயன்படுத்துவதோ, வெளிநாட்டிற்கு ஏற்றுமதி செய்வதோ  குற்றம்.
உரிமம் பெறாமலும் மோனோசைட்  இந்த பட்டியலில் இடம் பெறாது.

ராணுவத்தில் பயன்பாடு

அரிய வகை தனிமங்கள் எனப்படும் இல்மனைட், சிலிமனைட், கார்நெட்,  சிர்கான், ரூடைல், மோனோசைட் ஆகியவை 1064.79 மில்லியன்  டன்  இந்தியாவில்  இருப்பதாக என்று  இந்தியாவின் அணு சக்தி  துறையில் 2013-14ம் ஆண்டுக்கான ஆண்டறிக்கை சுட்டிக் காட்டுகிறது.
இவற்றில் இல்மனைட் 593 மில்லியன் டன்,   சிலிமனைட் 226 மில்லியன் டன், கார்நெட் 168 மில்லியன் டன்,  சிர்கான் 34 மில்லியன் டன், ரூடைல் 31 மில்லியன் டன்,  மோனோசைட் 11.9 மில்லியன் டனும்  உள்ளதாக  அணு கனிமங்களுக்கான நில ஆய்வு மற்றும் ஆராய்ச்சி இயக்குனரகம் தெரிவித்துள்ளது. 

*இந்த அரிய வகை கனிமங்கள் ராணுவத்திலும், தொலைத் தொடர்புகான கண்ணாடி இழை தயாரிப்பதிலும்,  விண்வெளி, அணுக்கரு  ஆராய்ச்சி துறையிலும்  பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

எப்படி உரிமம் பெறுகிறார்கள்?

சுரங்கங்கள் நடத்த விரும்புபவர்கள் மாநில அரசு மூலமாக மத்திய அரசின் சுரங்கங்கள் துறை அமைச்சகத்திற்கு விண்ணப்பிக்க வேண்டும்.  விண்ணப்பதாரர்கள்  அணு சக்தி துறையில் பயன்படும் இல்மனைட், சிர்கான், கார்நெட், சிலிமனைட், ரூடைல் போன்ற பொருட்களை  எடுப்பதற்கான சுரங்கம் என்றால்  விண்ணப்பம்  பெற்ற சரங்க  அமைச்சகம்  அணு சக்தி துறையிடம் தடையில்லா சான்றிதழ்  கேட்கும்.
தடையில்லா சான்றிதழ் கிடைத்ததும் விண்ணப்பத்தை  அனுமதிக்கலாம் என்று மாநில அரசுக்கு பரிந்துரை செய்யும்.

அதன் பிறகும் அனுமதி அளிப்பது, நிராகரிப்பது மாநில அரசின் விருப்பத்தை பொறுத்தது. காரணம் சுற்றுச்சூழல் துறை, மாசுக்கட்டுப்பாட்டு  வாரியத்தின்  விதிகளை பூர்த்தி செய்யப் பட்டால்தான் அனுமதி என்பதுதான்.
ஆனால் தமிழகத்தில் தாது மணல் கொள்ளையில் இந்த  விதிகளை சம்மந்தப்பட்ட நிறுவனங்கள்  மீறியதால் தான் சுற்றுச்சூழலுக்கும் கேடு, அரசுக்கும் இழப்பு.

சமூக விரோதிகளுக்காக மாற்றப்பட்ட சட்டம்

இல்மனைட், ரூடைல், கார்நெட் ஆகியவற்றை 20 முதல் 30 ஆண்டுகள் வரை எடுக்க 2000ம் ஆண்டுக்கு முன்பு அனுமதி அளிக்கப்பட்டது.
பத்தாண்டுகளுக்கு பிறகு  தமிழ்நாடு மாற்றங்களுடன் சான்றளித்தது. அதன்பிறகு  மோனோசைட்டும்  எடுக்கலாம் என்று  பட்டியலில் முறைகேடாக சேர்க்கப்பட்டது. அதை வைத்து  தமிழகத்தில் தாது மணல் கொள்ளையர்கள் மோனோசைட்டையும் எடுக்க ஆரம்பித்தனர்.
ஆனால் இது தொடர்பாக சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் மதுரை  கிளையில் 2013 ஜூன் மாதம் நடைப்பெற்ற வழக்கில் பதிலளித்த அணு  சக்தி துறை, தனியார் நிறுவனங்கள் எதற்கும் மோனோசைட் எடுக்க உரிமம்  வழங்கவில்லை என்று தெரிவித்தது.

அதே ஆண்டு மார்ச் மாதம்  இந்தப் பிரச்னை தொடர்பாக மக்களவையில் நடைப்பெற்ற விவாதத்தின் போது பிரதமர் அலுவலகம் சார்பில்  அளிக்கப்பட்ட பதிலில்  இந்திய அரியவகை மணல் நிறுவனம் ஒரு பொதுத்துறை நிறுவனம். அந்த நிறுவனத்திற்கு மட்டுமே மோனோசைட்  ஏற்றுமதி செய்ய அனுமதி  அளிக்கப்பட்டுள்ள என்று தெளிவாக்கப் பட்டிருந்தது.

மத்திய ,மாநில அரசுகளின் பதில் என்ன?

Tuesday, May 24, 2016

Ganga

The story of India...
From the travel journals of Akanksha Damini Joshi

I know. It's been said. But I need to say it, right now, again. So, listen.
-
The Story of India has been written by men who came from a land, a culture, which was, to put it gently, 'different'. They came not be disciples. But to use, to conquer. All studies of India were commissioned with a purpose to understand, so they could be used, replaced or converted.
As time flowed, they left. But the story they wrote? Their studies, mapping, detailing. It all stayed behind. Shaping the tales that the New Indians were to tell about their own culture, their own land, their own ancestors.
-
Sitting on the banks of Ganga. In the ancient most city on Earth. Listening to living stories that flow in currents completely different from those passed on by the books. I wonder.
Not that the colonisers wrote, or projected a story of India from their perspective. No. That was their calling, their dharma. They did what they had to.
But I wonder.
How come. How come the New Indians - the one who took on power after the Colonial era - how come THEY never questioned. They never doubted. They never Listened. To communities, families which was still alive, still throbbing.
-
Kashi brings this all on the surface. I am listening to family histories that go back 600-700 years. Perhaps the last remaining ends. None of these will fit into the Story of India as projected, as told, as parroted. None.
There is pain in my heart, no doubt. There is anger, no doubt. There is a feeling of betrayal. 
And it hurts because that storytelling still continues. Very successfully. With great financial support. Not just by western institutions, but also by Indian.
The story of Kashi, as I hear. Of India, of arts, crafts, religion, community. None of that can find references in text books. But they still find reflections in LIFE.
To me that's the Indian story. Let's say, those are Indian "stories", multiple, diverse, bubbling. Yet, strung together in ONE Sanatan thread. Like the flow of Ganga. From heaven to earth. Eternal.
So right now, my words may sense like Ganga's surface, full of waves. The winds are changing, you see. But I know. The depth is Silent. For there flows, the real, India.
To her, 

Image:
On The Ganges River, Benares (Varanasi)
Oil Painting by American artist - Edwin Lord Weeks

Monday, May 23, 2016

Alexander the Great

Celebrating the 2,342nd Anniversary in May of the Battle of the Hydaspes River - I.

The Battle of the Hydaspes River was the fourth and final major battle that Alexander fought during his eastern expedition. His opponent was an Indian king named Porus.

In all three of Alexander's previous battles, the Macedonian king had had little difficulty in marshalling his forces. He arrived and either on the same day, or the day after, formed his men up and engaged the enemy.

At the Hydaspes, however, several days passed before he was able to confront Porus. Two factors caused this. Firstly, the Hydaspes was too broad to cross in one easy manoeuvre - as had happened at the Granicus. And secondly, Porus knew the invader was coming and held the opposite bank too firmly for Alexander to cross there. He needed time to find another crossing point.

Over the next few days, I'll be looking at the five phases of the battle, from Alexander's arrival through to his victory and 'reconciliation' with Porus.

The Battle of the Hydaspes River
Arrian V.8-19
Curtius VIII.13.6-46
Diodorus Siculus XVII.87-90
Justin XII.8
Plutarch Life of Alexander 60

Pictures:
A scene from the battle by Angus McBride (Pinterest)
Google Earth. The Jhelum river is the Hydaspes

Sunday, May 22, 2016

Poetry....

Poetry is an art which appeals to man's aesthetic sense, his awareness of and pleasure in beauty. Poetry creates beauty through rhythm and through sound through the pictures it produces, through the feelings it stimulates, through the thoughts it evokes, through the characters it portrays, through its special use of language, through what it says and what it leaves unsaid.
It would be better to refer to some of the important statements on poetry to get a clear idea of what a poem is.

"The poet's eye, is a fine frenzy rolling, 
Doth glance from heaven to earth, from earth to heaven;
And, as imagination bodies forth
The form of things unknown, the poet's pen
Turns them to shapes, and gives to airy nothing
A local habitation and a name."
                  
   -William Shakespeare: A Mid-summer Night's Dream

"Poetry is not the expression of personality, but an escape from personality.....The poet has not a 'personality' to express, but a particular medium, which is only a medium and not a personality, in which impressions and experience combine in peculiar and unexpected ways."

   _T.S. Eliot

"All good poetry is the spontaneous overflow of powerful feelings."
                                                           
    _William Wordsworth

"The poet is a man who has a greater knowledge of human nature and a more comprehensive soul than are supposed to be common among mankind."

      _William Wordsworth

"No man was ever yet a great poet, without being at the same time a profound philosopher."
                                                          
  _S.T. Coleridge

"It is important to hold fast to this: that poetry is at bottom a criticism of life; that the greatness of a poet lies in his powerful and beautiful application of ideas to life."

                                           _Matthew Arnold

"A poem is the very image of life expressed in its eternal truth."

                                                          _P.B. Shelley

Saturday, May 21, 2016

W . H . Auden

On this day in 1937 W. H. Auden's "Spain" was published. Proceeds from sales of this pamphlet-length poem went to the Medical Aid Committee, one of many international organizations supporting the anti-Franco cause in the Spanish Civil War, and a group which Auden had tried to join as an ambulance driver.* 

"Spain" by W.H. Auden
                                                                                                           Yesterday all the past. The language of size
Spreading to China along the trade-routes; the diffusion
Of the counting-frame and the cromlech;
Yesterday the shadow-reckoning in the sunny climates.

Yesterday the assessment of insurance by cards,
The divination of water; yesterday the invention
Of cartwheels and clocks, the taming of
Horses. Yesterday the bustling world of the navigators.

Yesterday the abolition of fairies and giants,
the fortress like a motionless eagle eyeing the valley,
the chapel built in the forest;
Yesterday the carving of angels and alarming gargoyles;

The trial of heretics among the columns of stone;
Yesterday the theological feuds in the taverns
And the miraculous cure at the fountain;
Yesterday the Sabbath of witches; but to-day the struggle

Yesterday the installation of dynamos and turbines,
The construction of railways in the colonial desert;
Yesterday the classic lecture
On the origin of Mankind. But to-day the struggle.

Yesterday the belief in the absolute value of Greek,
The fall of the curtain upon the death of a hero;
Yesterday the prayer to the sunset
And the adoration of madmen. but to-day the struggle.

As the poet whispers, startled among the pines,
Or where the loose waterfall sings compact, or upright
On the crag by the leaning tower:
"O my vision. O send me the luck of the sailor."

And the investigator peers through his instruments
At the inhuman provinces, the virile bacillus
Or enormous Jupiter finished:
"But the lives of my friends. I inquire. I inquire."

And the poor in their fireless lodgings, dropping the sheets
Of the evening paper: "Our day is our loss. O show us
History the operator, the
Organiser. Time the refreshing river."

And the nations combine each cry, invoking the life
That shapes the individual belly and orders
The private nocturnal terror:
"Did you not found the city state of the sponge,

"Raise the vast military empires of the shark
And the tiger, establish the robin's plucky canton?
Intervene. O descend as a dove or
A furious papa or a mild engineer, but descend."

And the life, if it answers at all, replied from the heart
And the eyes and the lungs, from the shops and squares of the city
"O no, I am not the mover;
Not to-day; not to you. To you, I'm the

"Yes-man, the bar-companion, the easily-duped;
I am whatever you do. I am your vow to be
Good, your humorous story.
I am your business voice. I am your marriage.

"What's your proposal? To build the just city? I will.
I agree. Or is it the suicide pact, the romantic
Death? Very well, I accept, for
I am your choice, your decision. Yes, I am Spain."

Many have heard it on remote peninsulas,
On sleepy plains, in the aberrant fishermen's islands
Or the corrupt heart of the city.
Have heard and migrated like gulls or the seeds of a flower.

They clung like burrs to the long expresses that lurch
Through the unjust lands, through the night, through the alpine tunnel;
They floated over the oceans;
They walked the passes. All presented their lives.

On that arid square, that fragment nipped off from hot
Africa, soldered so crudely to inventive Europe;
On that tableland scored by rivers,
Our thoughts have bodies; the menacing shapes of our fever

Are precise and alive. For the fears which made us respond
To the medicine ad, and the brochure of winter cruises
Have become invading battalions;
And our faces, the institute-face, the chain-store, the ruin

Are projecting their greed as the firing squad and the bomb.
Madrid is the heart. Our moments of tenderness blossom
As the ambulance and the sandbag;
Our hours of friendship into a people's army.

To-morrow, perhaps the future. The research on fatigue
And the movements of packers; the gradual exploring of all the
Octaves of radiation;
To-morrow the enlarging of consciousness by diet and breathing.

To-morrow the rediscovery of romantic love,
the photographing of ravens; all the fun under
Liberty's masterful shadow;
To-morrow the hour of the pageant-master and the musician,

The beautiful roar of the chorus under the dome;
To-morrow the exchanging of tips on the breeding of terriers,
The eager election of chairmen
By the sudden forest of hands. But to-day the struggle.

To-morrow for the young the poets exploding like bombs,
The walks by the lake, the weeks of perfect communion;
To-morrow the bicycle races
Through the suburbs on summer evenings. But to-day the struggle.

To-day the deliberate increase in the chances of death,
The consious acceptance of guilt in the necessary murder;
To-day the expending of powers
On the flat ephemeral pamphlet and the boring meeting.

To-day the makeshift consolations: the shared cigarette,
The cards in the candlelit barn, and the scraping concert,
The masculine jokes; to-day the
Fumbled and unsatisfactory embrace before hurting.

The stars are dead. The animals will not look.
We are left alone with our day, and the time is short, and
History to the defeated
May say Alas but cannot help

Friday, May 20, 2016

பிரிவு 356ம் உத்தரகண்ட் மாநிலமும்

உத்தரகண்ட் மாநிலத்தில் ஹரிஷ் ராவத் தலைமையில் இருந்த காங்கிரஸ் அரசை மத்தியில் இருக்கும் பாஜக அரசு கலைத்தது.  கட்சித் தாவிய காங்கிரஸ் கட்சி சட்டமன்ற உறுப்பினர்களைக் கொண்டு பாஜக அரசு அந்த மாநிலத்தில் அமைய திட்டமிட்டது. இந்த அத்துமீறல் போக்கை நீதிமன்றம் முறியடித்தது.

உத்தரகண்ட் உயர்நீதிமன்றம் நம்பிக்கை வாக்கு எடுக்க ஆளுநர் நிர்ணயித்த தேதிக்கு ஒரு நாளைக்கு முன்பே குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி அங்கு திணிக்கப்பட்டது. இதை நீதிமன்றம் கடுமையாக கண்டித்ததோடு;  குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி பிரகடனப்படுத்தும்போது கவனமாக இருக்க வேண்டும். இந்தியா என்பது மாநிலங்களின் ஒன்றியமாகும். கூட்டாட்சி தத்துவத்தின் அடிப்படையில் மத்திய மாநில அரசுகள் இங்கே இயங்குகின்றன. மத்திய அரசும் மாநில அரசும் தங்களுக்கென வரையறுத்துள்ள அதிகார வளையத்துக்குள் இறையாண்மைமிக்கதாக இயங்கவேண்டும். இதையெல்லாம் கவனிக்காமல் போகின்ற போக்கில் மத்திய அரசு குடியரசுத்தலைவர் ஆட்சியை அமல்படுத்துவது முறையற்றதாகும்" என்று நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்பில் உத்தரகண்ட் மாநில ஆட்சிக் கலைப்பை பற்றி கருத்து வெளியிட்டது. நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு சட்டமன்றத்தில் நடத்தவும் உத்தரவிட்டது.

உத்தரகண்ட் உயர்நீதிமன்றம் 29.4.2016 அன்று சட்டமன்றத்தில் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்தப்படவேண்டும் என்று ஆணையிட்டிருந்தது. மத்திய அரசு இது குறித்து உச்சநீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தது. வாக்கெடுப்புக்கான உயர்நீதிமன்ற ஆணைக்கு தடையும் கோரியது. மேல்முறையீட்டை விசாரித்த இரு நீதிபதிகள் அடங்கிய அமர்வு, 29.4.2016 அன்று நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்துவதற்கு தடை விதித்தது. இதற்கு நீதிபதிகள் கூறிய காரணம், தங்களுக்கு உயர்நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பின் நகல் கிடைக்கவில்லை என்றும், அதனைப் பெற்றுப் பரிசீலித்தபின் அதன் அடிப்படையில் மேல்முறையீட்டின் மீது ஆணை பிறப்பிக்கலாம் என்று கூறி அது வரை மட்டும் இடைக்காலத் தடை விதித்தது.

பின்னர் உச்சநீதிமன்றம் வழக்கை முழுமையாக விசாரித்து, உத்தரகண்ட்டில் குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி திணிக்கப்பட்டதை கடுமையாக விமர்சித்தது. இந்தப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண சட்டமன்றத்தில் 10.5.2016 அன்று சட்டமன்றத்தில் வாக்கெடுப்பு நடத்தப்படவேண்டும் என்று உத்தரவிட்டது. இதை மேற்பார்வையிட ஓர் அதிகாரியையும் உச்சநீதிமன்றம் நியமித்தது.

உத்தரகண்ட் மாநில சட்டமன்ற சபாநாயகர், கட்சி தாவிய 9 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களை தகுதி நீக்கம் செய்தது செல்லும் என்று உத்தரகண்ட் உயர்நீதிமன்றம் தீர்ப்பு அறிவித்திருந்தது. இந்தத் தீர்ப்புக்கு தடை விதிக்க உச்சநீதிமன்றம் மறுத்துவிட்டது.

ஒரு மாநில அரசு, சட்டப்பேரவையில் நம்பிக்கையைப் பெற்றிருக்கிறதா என்பதை சட்டமன்றத்தில் வாக்கெடுப்பு நடத்துப்படுவதன் மூலமாகவே அறிந்துகொள்ள முடியும் என்றும் அது ஒன்றே வழி என்றும் உச்சநீதிமன்றம் 1994ல் எஸ்.ஆ. பொம்மை வழக்கில் அளித்த தீர்ப்பை உச்சநீதிமன்றம் சுட்டிக் காட்டியது.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுகளை கலைக்க, அரசமைப்புச் சட்டத்தின் 356வது பிரிவை எதிர்காலத்தில் யார் பயன்படுத்தினாலும், அவர்களுக்கு உத்தரகண்ட் நிகழ்வு ஓர் எச்சரிக்கை மணியாக இருக்கும். காங்கிரஸ் கட்சியும் இதிலிருந்து படிப்பினையைக் கற்றுக்கொள்ளும்.

கடந்த காலங்களில் காங்கிரஸ் கட்சிதான் இந்தப் பிரிவை அதிகமான அளவில் பயன்படுத்தி இருக்கிறது. இப்போது இத்தகைய நடவடிக்கைக்கு அந்தக் கட்சியே பலியாகி உள்ளது.

இதுவரை பிரிவு 356ஐ மத்திய அரசு உத்தரகண்ட்டை சேர்த்து 126 முறை பயன்படுத்தியுள்ளது.

அது குறித்தான பட்டியல் விவரம்:

http://ksradhakrishnan-ksrblogs.blogspot.in/2016/05/article-356-implemented-in-india.html

Article 356 implemented in India

State
Date of imposition
Date of revocation
Duration
Notes
Andhra Pradesh[1]
18 January 1973
10 December 1973
326 days
Break down of Law & Order due to Jai Andhra Agitation, in P. V. Narasimha Rao's tenure.
Andhra Pradesh[2]
28 February 2014
8 June 2014
100 days
Political impasse following the resignation of Chief Minister Kiran Kumar Reddy and several other congress party legislators from the Government as well as the Party, in protest against Indian Parliament passing Andhra Pradesh Reorganisation Bill to bifurcate united Andhra Pradesh and create a separate Telangana State. President's rule revoked from Telangana areas on 2 June 2014 and bifurcated Andhra Pradesh areas on 8 June 2014.
Andhra State [1]
15 November 1954
29 March 1955
134 days
Loss of Majority.
Arunachal Pradesh [1]
3 November 1979
18 January 1980
76 days
Loss of Majority following defections in a fluid political environment during Janata party rule at the Centre.
Arunachal Pradesh [2]
25 January 2016
19 February 2016
26 days
21 Congress MLAs joined hands with 11 of the BJP and two Independents, making the current government a minority government.
Assam [1]
12 December 1979
5 December 1980
359 days
'Assam Agitation' against illegal foreign national staying in Assam started to take roots under the leadership of the All Assam Students’Union (AASU). The violence fuelled by United Liberation Front of Asom (ULFA) resulted in break down of law and order.
Assam [2]
30 June 1981
13 January 1982
197 days
Congress (I) government led by Anwara Taimur representing immigrant minorities collapsed following intensification of 'Assam Agitation' against illegal foreign national staying in Assam.
Assam [3]
19 March 1982
27 February 1983
345 days
Congress (I) government led by Kesab Gogoi representing ethnic Asom people collapsed following continued violence in Assam.
Assam [4]
28 November 1990
30 June 1991
214 days
Govt. dismissed in spite of AGP CM Mr. Prafulla Mahanta enjoying majority support in Assembly. The dismissal was triggered apparently by the threat to internal security due to banned organisation ULFA's activities. During President's rule, Operation Bajrang was launched to flush out ULFA militants.
Bihar [1]
29 June 1968
26 February 1969
242 days
Loss of Majority following defections in a fluid political environment.
Bihar [2]
4 July 1969
16 February 1970
227 days
Loss of Majority following defections in a fluid political environment due to split in ruling Congress party
Bihar [3]
9 January 1972
19 March 1972
70 days
Loss of Majority following defections in a fluid political environment.
Bihar [4]
30 April 1977
24 June 1977
55 days
Government dismissed in spite of Dr. Jagannath Mishra enjoying majority support in Assembly
Bihar [5]
17 February 1980
8 June 1980
112 days
Government dismissed in spite of Mr. Ram Sundar Das enjoying majority support in Assembly
Bihar [6]
28 March 1995
5 April 1995
8 days
President’s rule imposed for a brief period of one week to facilitate passage of vote on account (to permit day-to-day government expenses in Bihar) by Parliament while awaiting the results of Assembly elections held during the Chief Ministership of Mr Laloo Prasad.
Bihar [7]
12 February 1999
9 March 1999
25 days
Breakdown of law and order, killings of 11 Dalits at Narayanpur. The Vajpayee Government, revoked President’s rule within 26 days since the coalition did not have a majority in the Rajya Sabha.
Bihar [8]
7 March 2005
24 November 2005
262 days
Indecisive outcome of elections.
Delhi [1]
14 February 2014
11 February 2015
362 days
Arvind Kejriwal resigned as Chief Minister after failing to table the Jan Lokpal Bill in the Delhi Assembly.
Goa [1]
2 December 1966
5 April 1967
124 days
The Union Territory of Goa's Assembly was dissolved to conduct an opinion poll to determine whether Goa should be merged with Maharashtra.
Goa [2]
27 April 1979
16 January 1980
264 days
Loss of majority following split in the ruling MGP Party
Goa [3]
14 December 1990
25 January 1991
42 days
C.M. resigned consequent upon his disqualification by High Court - No other Government found viable
Goa [4]
9 February 1999
9 June 1999
120 days
Loss of majority and no alternate claimant to form next government
Goa [5]
4 March 2005
7 June 2005
95 days
Government dismissed after controversial confidence vote secured in the Assembly by CM Pratap Sinh Rane
Gujarat [1]
12 May 1971
17 March 1972
310 days
Loss of Majority following vertical split in Congress during 1969 presidential election
Gujarat [2]
9 February 1974
18 June 1975
1 year,  129 days
Chimanbhai Patel led Congress government resigned due to Navnirman MovementAnti-Corruption protests. The protesters forced MLA's resignations, forcing dissolution of assembly.
Gujarat [3]
12 March 1976
24 December 1976
287 days
"Non-Passage" of budget leading to collapse of government
Gujarat [4]
17 February 1980
8 June 1980
112 days
Government dismissed in spite of Babubhai J Patel enjoying majority support in the Assembly
Gujarat [5]
19 September 1996
23 October 1996
34 days
Government dismissed following a controversial confidence vote. The Assembly was placed in suspended animation, which led to subsequent installation of Vaghela government, supported by Congress
Haryana [1]
2 November 1967
22 May 1968
202 days
Government dismissed in spite of having a tenuous majority.
Haryana [2]
30 April 1977
21 June 1977
52 days
Government dismissed in spite of B D Gupta enjoying majority support in Assembly
Haryana [3]
6 April 1991
23 July 1991
108 days
Rebellion in the ruling party
Himachal Pradesh[1]
30 April 1977
22 June 1977
53 days
Government dismissed in spite of Thakur Ram Lal enjoying majority support in Assembly
Himachal Pradesh[2]
15 December 1992
3 December 1993
353 days
Government dismissed in the aftermath of the destruction of Babri Masjid-Ram Janmasthan in Uttar Pradesh.
Jammu and Kashmir [1]
26 March 1977
9 July 1977
105 days
Sheikh Abdullah led National Conference government bowed out after being reduced to a minority following withdrawal of support by the Congress Party
Jammu and Kashmir [2]
6 March 1986
7 November 1986
246 days
Loss of majority
Jammu and Kashmir [3]
19 January 1990
9 October 1996
6 years, 264 days
Insurgency and break down of law and order.
Jammu and Kashmir [4]
18 October 2002
2 November 2002
15 days
Indecisive outcome of elections.
Jammu and Kashmir [5]
11 July 2008
5 January 2009
178 days
Loss of majority following collapse of coalition. CM Gulam Nabi Azad's decision to transfer land for Amarnath pilgrimage led to PDP pulling out of coalation Govt.
Jammu and Kashmir [6]
9 January 2015
1 March 2015
51 days
Failure of Government formation after fractured verdict in Assembly elections. BJP & PDP reached an understanding to form an alliance to form Government in J&K.[10]
Jammu and Kashmir [7]
8 January 2016
4 April 2016
128 days
Death of Chief minister Mufti Mohammad Sayeed
Jharkhand [1]
19 January 2009
29 December 2009
344 days
Loss of Majority
Jharkhand [2]
1 June 2010
11 September 2010
102 days
Loss of Majority
Jharkhand [3]
18 January 2013
12 July 2013
175 days
Loss of Majority. BJP's ruling coalition partner JMM withdrew its support to the government pushing it into a minority. Chief Minister Arjun Munda resigned and sought dissolution of the state Assembly.
Karnataka [1]
19 March 1971
20 March 1972
1 year,    1 day 
Loss of Majority
Karnataka [2]
31 December 1977
28 February 1978
59 days
Government dismissed in spite of Congress CM Devraj Urs enjoying majority support in Assembly
Karnataka [3]
21 April 1989
30 November 1989
223 days
Loss of majority of CM S. R. Bommai, followed by dissolution of Assembly. On an appeal by Mr. S. R. Bommai, in a landmark judgement delivered in 1994, the Indian Supreme Court laid out the procedure to be followed before dissolving an elected assembly. The historic ruling in this case reduced the scope for misuse of Article 356 by future central governments and governors.
Karnataka [4]
10 October 1990
17 October 1990
7 days
Government of Veerendra Patil dismissed by Prime Minister Rajiv Gandhi and state was placed under President's rule with the assembly placed in suspended animation until next chief Minister was elected
Karnataka [5]
9 October 2007
11 November 2007
33 days
Loss of majority
Karnataka [6]
20 November 2007
27 May 2008
189 days
Loss of majority
Kerala [1]
31 July 1959
22 February 1960
206 days
Government dismissed in spite of Communist CM EMS Namboodiripad enjoying majority support in Assembly
Kerala [2]
10 September 1964
6 March 1967
2 years, 177 days
Loss of majority followed by indecisive outcome of elections
Kerala [3]
1 August 1970
4 October 1970
64 days
Loss of majority
Kerala [4]
1 December 1979
25 January 1980
55 days
Loss of majority
Madhya Pradesh[1]
29 April 1977
25 June 1977
57 days
Government dismissed in spite of Shyama Charan Shukla enjoying majority support in Assembly
Madhya Pradesh[2]
18 February 1980
8 June 1980
111 days
Govt. dismissed in spite of Mr. Sundar Lal Patwa enjoying majority support in Assembly
Madhya Pradesh[3]
15 December 1992
7 December 1993
357 days
Govt. dismissed in the aftermath of Babri Masjid-Ram Janmasthan destruction in Uttar Pradesh.
Maharashtra [1]
17 February 1980
8 June 1980
112 days
Govt. dismissed in spite of Mr. Sharad Pawar enjoying majority support in the Assembly
Maharashtra [2]
28 September 2014
31 October 2014
33 days
Govt. dismissed since Congress Separated from its allies NCP and Others.
Manipur [1]
12 January 1967
19 March 1967
66 days
First Elections to Manipur Union Territory Assembly held.
Manipur [2]
25 October 1967
18 February 1968
116 days
Short lived ministry collapsed following resignation of speaker, resulting in neither ruling nor opposition congress having a clear majority in the assembly. Assembly kept in suspended animation.
Manipur [3]
17 October 1969
22 March 1972
2 years, 157 days
Violent secessionist insurgency and statehood demands resulted in breakdown of law and order
Manipur [4]
28 March 1973
3 March 1974
340 days
President's rule was imposed even though the opposition had a "tenuous" majority and could have formed a government
Manipur [5]
16 May 1977
28 June 1977
43 days
Collapse of Government following defections
Manipur [6]
14 November 1979
13 January 1980
60 days
Discontent within Janata Party Government and corruption charges led to dismissal of government and dissolution of Assembly.
Manipur [7]
28 February 1981
18 June 1981
110 days
Incumbent Government fell following defections. Governor did not permit an alternate government to be formed by People's Democratic Front on the basis of his assessment regarding stability of the proposed ministry.
Manipur [8]
7 January 1992
7 April 1992
91 days
Incumbent coalition Government fell following defections. President's rule imposed keeping assembly in suspension.
Manipur [9]
31 December 1993
13 December 1994
347 days
1000 persons died in Naga-Kuki clashes and continued violence
Manipur [10]
2 June 2001
6 March 2002
277 days
Loss of majority
Meghalaya [1]
11 October 1991
5 February 1992
117 days
The Centre imposed President's rule in Meghalaya in the wake of a political crisis after the then Speaker PR Kyndiah suspended five MLAs, mostly independents, on grounds of defection.
Meghalaya [2]
18 March 2009
12 May 2009
55 days
Government dismissed after controversial confidence vote secured in the Assembly by CM Donkupar Roy
Mizoram [1]
11 May 1977
1 June 1978
1 year,  21 days
Mizo Union Ministry led by Chief Minister Chhunga resigned in May 1977, ostensibly to facilitate the progress of peace talks. see Lost Opportunities: 50 Years of Insurgency in the North-east and India's Response, By S. P. Sinha, Page 95
Mizoram [2]
10 November 1978
8 May 1979
179 days
Chief Minister Sailo's refusal to grant undue favours caused dissension in his party which led to the fall of his government and imposition of President's rule. see Lost Opportunities: 50 Years of Insurgency in the North-east and India's Response, By S. P. Sinha, Page 96-97
Mizoram [3]
7 September 1988
24 January 1989
139 days
Defections reduced the Government to minority
Nagaland [1]
20 March 1975
25 November 1977
2 years, 250 days
Defections and counter defections led to imposition of President's rule
Nagaland [2]
7 August 1988
25 January 1989
171 days
The state was under a brief spell of central rule again after the Hokishe Sema-led Congress government was reduced to a minority. The decision was challenged in the Supreme Court in held to be invalid in 1994.
Nagaland [3]
2 April 1992
22 February 1993
326 days
Fluid party position and deteriorating law and order situation
Nagaland [4]
3 January 2008
12 March 2008
69 days
Government dismissed after controversial confidence vote secured in the Assembly by CM Neiphiu Rio
Orissa [1]
25 February 1961
23 June 1961
118 days
Dr. Harekrishna Mahtab led Congress-Gantantra Parishad Minority Government resigned on 21 February 1961 due to differences in the Congress Party. President’s Rule was imposed on 25 February 1961.
Orissa [2]
11 January 1971
3 April 1971
82 days
Break-up of coalition
Orissa [3]
3 March 1973
6 March 1974
1 year,    3 days
Facing imminent collapse of government, incumbent chief minister recommended dissolution of assembly and fresh elections.
Orissa [4]
16 December 1976
29 December 1976
13 days
Chief Minister Nandini Satpathy was forced out and assembly placed under suspended animation. A new Congress government was sworn in after revocation of President's rule.
Orissa [5]
30 April 1977
26 June 1977
57 days
Government dismissed in spite of Binayak Acharya enjoying majority support in Assembly
Orissa [6]
17 February 1980
9 June 1980
113 days
Government dismissed in spite of Nilamani Routray enjoying majority support in Assembly
Patiala and East Punjab States Union [1]
5 March 1953
8 March 1954
1 year,    3 days
President's rule was invoked in the erstwhile PEPSU (Patiala and East Punjab States Union ) State when the Akali Dal government, led by Gian Singh Rarewala, was dismissed
Pondicherry [1]
18 September 1968
17 March 1969
180 days
Assembly was dissolved and President's rule imposed as opposition parties had a chance to form a government after the fall of the Congress government.
Pondicherry [2]
3 January 1974
6 March 1974
62 days
Assembly dissolved after fall of DMK government following decision of two ministers to join newly formed ADMK.
Pondicherry [3]
28 March 1974
2 July 1977
3 years, 96 days
Fall of coalition government of ADMK, Congress(O)following division of votes by Congress(R) and DMK. The Assembly was dissolved.
Pondicherry [4]
12 November 1978
16 January 1980
1 year,  65 days
Fall of government due to political instability
Pondicherry [5]
24 June 1983
16 March 1985
1 year,  265 days
Government dismissed following withdrawal of Congress(I) from coalition government. In spite of incumbent chief minister asking for an opportunity to prove his majority on the floor of the house, the assembly was dissolved.
Pondicherry [6]
4 March 1991
3 July 1991
121 days
DMK Government dismissed in spite of having a majority in the Assembly
Punjab [1]
20 June 1951
17 April 1952
302 days
Pandit Nehru kept the Punjab Assembly in suspension for nine months and 28 days to help the state Congress government get its act together.
Punjab [2]
5 July 1966
1 November 1966
119 days
State administration was taken over, ostensibly to facilitate bifurcation of Punjab state into two, Punjab and Haryana
Punjab [3]
23 August 1968
17 February 1969
178 days
Break-up of coalition
Punjab [4]
14 June 1971
17 March 1972
277 days
Following poor performance in March, 1971 Lok Sabha Elections, incumbent Chief Minister advised dissolving state assembly and holding fresh elections to state legislature.
Punjab [5]
30 April 1977
20 June 1977
51 days
Government dismissed in spite of Giani Zail Singh enjoying majority support in Assembly
Punjab [6]
17 February 1980
6 June 1980
110 days
Government dismissed in spite of Parkash Singh Badal enjoying majority support in Assembly
Punjab [7]
10 October 1983
29 September 1985
1 year,  354 days
Insurgency and breakdown of law and order
Punjab [8]
11 June 1987
25 February 1992
4 years, 259 days
Insurgency and breakdown of law and order
Rajasthan [1]
13 March 1967
26 April 1967
44 days
Indecisive outcome of elections
Rajasthan [2]
29 April 1977
22 June 1977
54 days
Government dismissed in spite of Hari Dev Joshi enjoying majority support in Assembly
Rajasthan [3]
16 February 1980
6 June 1980
111 days
Government dismissed in spite of Bhairon Singh Shekhawat enjoying majority support in Assembly
Rajasthan [4]
15 December 1992
4 December 1993
354 days
Government dismissed in spite of Bhairon Singh Shekhawat enjoying majority support in Assembly
Sikkim [1]
18 August 1978
18 October 1979
1 year,  61 days
Loss of majority following split in Mr. Kazi Lhendup Dorji led Janata Party government. The central government imposed president's rule and followed up with electoral reforms before ordering fresh elections.
Sikkim [2]
25 May 1984
8 March 1985
287 days
Congress Government formed following induced collapse of Mr. Nar Bahadur Bandari Sikkim Janata Parishad Government was dismissed as it did not enjoy a majority in the Assembly.
Tamil Nadu [1]
31 January 1976
30 June 1977
1 year,  150 days
Government dismissed in spite of Karunanidhi enjoying majority support in Assembly
Tamil Nadu [2]
17 February 1980
6 June 1980
110 days
Government dismissed in spite of M G Ramachandran enjoying majority support in Assembly
Tamil Nadu [3]
30 January 1988
27 January 1989
362 days
Government dismissed after controversial confidence vote secured in the Assembly by CM Janaki Ramachandran
Tamil Nadu [4]
30 January 1991
24 June 1991
145 days
Government headed by Mr. M. Karunanidhi dismissed by Prime Minister Chandrashekhar on charges of supporting anti-national activities, in spite of the then Governor Barnala's report and enjoying majority support in the Assembly.
Travancore-Cochin [1]
23 March 1956
5 April 1957
1 year,  13 days
Loss of majority following split in Congress Party
Tripura [1]
1 November 1971
20 March 1972
140 days
In the backdrop of refugee influx due to Bangladesh Liberation War, split in the Congress and Communist agitation for Tripura to become a full-fledged state, President's rule was imposed. On 1 January 1972 Tripura became a State and assembly elections held subsequently.
Tripura [2]
5 November 1977
5 January 1978
61 days
Collapse of short lived government in a fluid political environment
Tripura [3]
11 March 1993
10 April 1993
30 days
Elections postponed from 15 February 1993 to 3 April 1993 on account of deteriorating law and order situation. Caretaker CM resigns.
Uttar Pradesh [1]
25 February 1968
26 February 1969
1 year, 1 day 
Loss of majority following withdrawal of support by Corgress (R) led by Ms. Indira Gandhi.
Uttar Pradesh [2]
1 October 1970
18 October 1970
17 days
Charan Singh Ministry supported by Congress collapsed following split in Congress party.
Uttar Pradesh [3]
13 June 1973
8 November 1973
148 days
Chief Minister resigned as a result of the 1973 Provincial Armed Constabulary revolt.
Uttar Pradesh [4]
30 November 1975
21 January 1976
52 days
Congress Government of H N Bahuguna tendered resignation due to infighting within the party.
Uttar Pradesh [5]
30 April 1977
23 June 1977
54 days
Government dismissed in spite of N D Tiwari enjoying majority support in Assembly
Uttar Pradesh [6]
17 February 1980
9 June 1980
113 days
Government dismissed in spite of Banarasi Das enjoying majority support in Assembly
Uttar Pradesh [7]
6 December 1992
4 December 1993
363 days
Government dismissed in the aftermath of the destruction of Babri Masjid-Ram Janmasthan
Uttar Pradesh [8]
18 October 1995
21 March 1997
1 year,  154 days
Loss of Majority following collapse of coalition followed by indecisive outcome of fresh elections
Uttar Pradesh [9]
8 March 2002
3 May 2002
56 days
Indecisive outcome of elections.
Uttarakhand [1]
27 March 2016
10 May 2016
49 days
Collapse of CM Harish Rawat's ministry following a split in the state unit of Congress party.
Vindhya Pradesh[1]
8 April 1949
13 March 1952
2 years, 340 days
President's rule was imposed in the erstwhile Vindya Pradesh State when Chief Minister resigned. President's rule was revoked following independent India's first general elections.
West Bengal [1]
1 July 1962
8 July 1962
7 days
Interim Period between death of incumbent Chief Minister and election of new leader.
West Bengal [2]
20 February 1968
25 February 1969
1 year,    5 days
State placed under President's rule following collapse of two successive short lived coalition governments.
West Bengal [3]
19 March 1970
2 April 1971
1 year,  14 days
Collapse of United Front Coalition between Bangla Congress and CPI(M)
West Bengal [4]
28 June 1971
19 March 1972
265 days
Collapse of United Front Coalition between Bangla Congress and CPI(M)

என் மண்…. என் பூமி….. #கரிசல்காடு

என் மண்…. என் பூமி….. #கரிசல்காடு  The beauty of village.  The beauty Of nature  Love of everything  village #கேஎஸ்ஆர்போஸ்ட்  #ksrpost  20-6...