நடைமுறைகளையும் ஆதரித்துப் பேசுபவர்களை உடனே "வலதுசாரிகள்" (Right-wingers) என்று முத்திரை குத்துவதற்குப் பின்னால் சில உத்திகள் உள்ளன:
எளிதாகப் புறந்தள்ளும் முத்திரை அரசியல் (Tagging): ஒருவரின் வாதங்களைச் சட்டம் மற்றும் புள்ளிவிவரங்களின் அடிப்படையில் எதிர்கொள்வதை விட, அவரை "வலதுசாரி" அல்லது "ஆளும் கட்சி ஆதரவாளர்" என்று முத்திரை குத்திவிட்டால், அவர் வைக்கும் தர்க்கரீதியான கருத்துகளைப் புறந்தள்ளிவிடலாம் என்ற மனநிலை செயல்படுகிறது. அமைப்பு மற்றும் சட்டங்களை ஆதரிக்கும் போக்கு: நாட்டின் சட்டம் ஒழுங்கு, தேர்தல் ஆணையம் போன்ற நிறுவப்பட்ட அரசு அமைப்புகளின் நடைமுறைகளை ஏற்றுக்கொள்வது பொதுவாகக் கன்சர்வேடிவ் அல்லது வலதுசாரி அணுகுமுறையாகப் பார்க்கப்படுகிறது. எனவே, SIR பணியை நியாயப்படுத்திப் பேசுபவர்களை இடதுசாரிகள் தானாகவே "அரசுக்கு ஆதரவான வலதுசாரி" என்று கருதுகின்றனர். இருதுருவ அரசியல் (Polarization): சமகால இணைய விவாதங்களில் நடுநிலைமைக்கு இடம் குறைந்துவிட்டது. "எங்களுடன் சேர்ந்து அரசை எதிர்க்க வேண்டும்; இல்லையென்றால் நீங்கள் ஆளும் தரப்பின் வலதுசாரி ஆதரவாளர்" என்ற இருமுனைப் பார்வை திணிக்கப்படுகிறது. தேசியப் பார்வை vs வெளிநாட்டுத் தலையீடு: போராட்டங்களின் பின்னணியில் உள்ள வெளிநாட்டு நிதி அல்லது தொடர்புகளை விமர்சிப்பவர்கள் பொதுவாகத் தேசியவாத சிந்தனை கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். எனவே, இத்தகைய போராட்டங்களை விமர்சிக்கும் எவரையுமே "வலதுசாரி சித்தாந்தவாதிகள்" என்று அடையாளப்படுத்தி, முக்கியப் பிரச்சினையிலிருந்து விவாதத்தைத் திசைதிருப்ப முயல்கின்றனர்.
No comments:
Post a Comment