#*நடிகை ஶ்ரீவித்யா* #*Tragic Life Of Srividhya Part 2*

#*நடிகை ஶ்ரீவித்யா* #*Tragic Life Of Srividhya  Part 2* - Reveals Advocate KS Radhakrishnan 

youtu.be/GpDX5k1R9TA?si=av7lxZrRjlO2oHWk

#கேஎஸ்ஆர்போஸட்

#ksrpost

3-2-2024.

*நாம் ஒற்றுமை பற்றிய அறிவார்ந்த கோட்பாடை கொண்டுள்ளோம், ஆனால் அறிவையும் உணர்வையும் வெவ்வேறு பிரிவுகளில் வைத்திருக்கிறோம்; எனவே மனிதனின் அசாதாரண ஒற்றுமையை நாம் ஒருபோதும் அனுபவிப்பதில்லை*….

‘மனிதன் ரொம்ப

பழமையான

உலோகம்தான்.

காலம்தான் 

அவனை 

புதிது,புதிதாக

வார்க்கிறது’. 

~ ஜெயகாந்தன் 

ஆகச் சிறந்த அற்புதமான வாழ்வியல் தத்துவம்..! "வாழ்வில் எதை இழந்தாலும் நீ கவலைப்படாதே உனக்கு அனுபவம் மிஞ்சும்" என்பார்கள். அந்த  அனுபவங்களின் வெளிப்பாடுதான் வாழ்வியல் தத்துவங்களாக  மிளிர்கின்றன!

ஒருநாள் விடுப்பு வேண்டும்

எனக்கு

துரத்தும் துயரங்களிலிருந்து

உறக்கமற்ற இரவுகளிலிருந்து 

அலுப்பூட்டும் தனிமைகளிலிருந்து 

தொடர்ந்திடும் சாபங்களிலிருந்து 

பாடாய்ப்படுத்தும் பிணிகளிலிருந்து

உயிர்க்கொல்லும் துரோகங்களிலிருந்து

களைப்பாக்கும் பொறுப்புகளிலிருந்து 

சங்கடப்படுத்தும் நன்றிக்கடன்களிலிருந்து 

அழுத்தும் பணிச்சுமைகளிலிருந்து

புரிதலில்லா உறவுகளிலிருந்து 

ஒருநாள் விடுப்பு வேண்டும்

எனக்கு

ஒருநாளில் 

இங்கு எதுவும் மாறிவிடாதென்பது 

தெரியும்தான் 

ஆயினும் 

முதுகில் கனக்கும் 

சுமைகளைக் கொஞ்சம் இறக்கிவைத்துவிட்டு 

சற்றே நான் ஆசுவாசப்பட 

எனக்கொரு நாள் மட்டும் விடுப்பு 

வேண்டும் 

பின்னும்

நான் எனும் அடையாளங்கள் 

துறந்து

யாரோ போல 

எங்கேனும் நான் தொலைந்து 

மீள்வதற்கு

ஒரே ஒருநாளேனும் 

விடுப்பு வேண்டும்

எனக்கு

அவ்வளவே

-ரிஸ்கா முக்தார் Riska Mukthar

#கேஎஸ்ஆர்போஸட்

#ksrpost

3-2-2024.

வெள்ளாமைக் காட்டினிலே,,,,, ! வெதைக்க உழுதிருக்கோம் !

வெள்ளாமைக் காட்டினிலே,,,,, ! வெதைக்க உழுதிருக்கோம் ! வெயிலு கொஞ்சம் கொறைஞ்சடிச்சா தேவலையோ ? வெதைப்பாடு விதையெல்லாம் வெளையாமப் போயிடுமோ ? வெயிலுக்கு ஒதுங்கவொரு பந்தலிட்டு வெவசாயம் பாக்க வந்த பிள்ளைக்கும் வேர்க்குதையா ?

வாழ்வியல்…

தத்துவவாதிகள் உலகத்தைப் பல்வேறு வழிகளில் வியாக்கியானப்படுத்தி (interpreted) மட்டுமே உள்ளனர்; ஆனாலும், விஷயம் என்னவோ அதை மாற்றி (change)அமைப்பதாகும். துயரம் என்பது ஒரு அதிர்ச்சியின் விளைவாகும், அமைதியாக இருக்கும்,  வாழ்வின் வழக்கமான செயல்முறையை ஏற்றுக்கொண்டு இருக்கும் ஒரு மனதை,  தற்காலிகமாக  சற்று அசைத்துப் பார்ப்பதாகும். 

அரசியலாகட்டும் அல்லது ஒரு தொழிலாக இருக்கட்டும். அதில் அனுபவப்பட்டுப் படிப்படியாக முன்னேறி வந்து அதை ஆளுமை செய்வதோடு மக்கள் மத்தியில் தங்கள் செயலுக்கு (ஓட்டுக்கு பணம், போராட்டம், கூட்டம் என பணம் கொடுத்து கூட்டுவது போன்று இல்லாமல்) நன்மதிப்பை பெறுவது தான் ‌ உண்மையான வளர்ச்சி போக்கு.

•••

ஏதாவது நிகழ்கிறது - பொது வாழ்வில் செயல்பாட்டு தடைகள், நன்றியற்ற பார்வைகள்,வேலை இழப்பு என பல  போற்றப்பட்ட ஒரு நம்பிக்கையைப் பற்றிக் கேள்வி எழுப்புதல் - ஆகையால் மன அமைதிக் குலைக்கப்படுகிறது. 

ஆனால் அமைதி குலைக்கப்பட்ட மனம் என்ன செய்கிறது? அது மீண்டும் தொந்தரவுக்கு உட்படாமல் இருக்க ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிக்கிறது. 

அது மற்றொரு நம்பிக்கையில், அதிப் பாதுகாப்பான வேலையில், ஒரு புதிய உறவில் அடைக்கலம் அடைகிறது. 

மீண்டும் வாழ்க்கையின் அலை கூடவே வருகிறது, அதன் பாதுகாப்புகளை உடைக்கிறது. 

ஆனால் மனம் உடனே அதைவிட வேறொன்றில் பாதுகாப்பைக் காண்கிறது. மேலும் அப்படியே அச்செயல்முறை நடந்துகொண்டு இருக்கிறது. 

இது நுண்ணறிவின் செயல்முறை கிடையாது, இல்லையா?அப்படி என்றால் நுண்ணறிவின் செயல்முறை என்ன?

நீங்கள் ஏன் மற்றொருவரைக் கேட்கிறீர்கள்?

நீங்களாகவேக் கண்டறிய உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லையா? 

நான் உங்களுக்கு ஒரு விடையைத் தருவேன் என்றால், நீங்கள் ஒன்று அதை மறுப்பீர்கள் அல்லது அதை ஏற்பீர்கள், அது மீண்டும் நுண்ணறிவை, புரிந்து கொள்ளலைக் கெடுக்கிறது. 

" நீங்கள் துயரம் பற்றிக் கூறியிருப்பது  துல்லியமான உண்மை எனக் காண்கிறேன். அதைத்தான் நாம் எல்லோரும் செய்கிறோம். 

ஆனால் ஒருவர் இந்தப் பொறியிலிருந்து வெளியே வருவது எவ்வாறு?

 மனதின் உட்புறமாகவோ அல்லது வெளிப்புறமாகவோ விதிக்கப்படும் கட்டாயப்படுத்தலின் எந்த வடிவமும் உதவாது, உதவுமா? 

அனைத்து கட்டாயப்படுத்தலும், எவ்வளவு நுட்பமானதாக இருப்பினும், அறியாமையின் விளைவே ஆகும்.

அது ஒரு பலனைப் பெறும் ஆசையினாலோ அல்லது தண்டிக்கப்படுவோமோ என்ற பயத்தினாலோ தோன்றுவதாகும். 

அந்தப் பொறியின் முழு இயல்பையும் புரிந்துகொள்வதே அதிலிருந்து விடுபடுவதாகும். 

எந்த மனிதனாலும், எந்த அமைப்பாலும், எந்த நம்பிக்கையாலும் உங்களை விடுவிக்க முடியாது.

 

இதன் உண்மை மட்டுமே விடுவிக்கும் காரணி ஆகும் - ஆனால் நீங்கள் சுயமாக இதைக் காணவேண்டும், வெறுமனே பிறரால் அறிவுறுத்தப்படக் கூடாது. 

நீங்கள் தான் அந்த பயணிக்கப்படாத கடலில் பயணம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.  சமூக மெய் நிலையில் நிகழ்ந்து கொண்டு இருக்கும் அரசியலுக்கும் தொடர்பு இருக்காது.   சமூகம் தனக்கான பாதையில் சென்று கொண்டேயிருக்கும்.  பதிலாக அங்கேயிருந்து தனக்கு என்ன தேவையோ அதை மட்டும் தேவைப்படும் சமயத்தில் எடுத்துக் கொள்ளும். இன்றைய வியாபார அரசியல் என்பது அந்தந்த நேரத்து நியாயங்கள். அவ்வளதான்…  மனிதர்கள் வாழ்வு, சமூகம் நதிநீர் போல ஓடிக்கொண்டிருக்கும்.

#வாழ்வியல் #அரசியல்

படம் -Sasikumar Samikanசுத்தமல்லி அணை - கோபாலசமுத்திரம் தாமிரபரணி பாலம், திருநெல்வேலி மாவட்டம் !!!Suthamalli Check Dam - Gopalasamudram Thamirabarani Bridge, Tirunelveli District !!!

#கேஎஸ்ஆர்போஸட்

#ksrpost

2-2-2024.

சென்னை ராஜதானி அரசியல்- Madras Presidency Politics

*ஓமந்தூரர் பிறந்தநாள்*..

*Rare Photo*-

*பி.வி. செரியன், ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார், காமராஜர், சட்ட பேரவை தலைவர் சிவ சண்முக பிள்ளை, சி . சுப்பிரமணியம், ராஜாஜி - வருடம் 1948*.

#tamilnadupoltics 

#madraspresidency 

#ksrpost

#கேஎஸ்ஆர்போஸட்

1-2-2024

”#ஏன்கலைஞருக்குகைதிச்சீருடை கொடுத்தீர்கள்?” - சிறை அதிகாரியிடம் கோபப்பட்ட முதல்வர் எம்ஜிஆர்

”#ஏன்கலைஞருக்குகைதிச்சீருடை

கொடுத்தீர்கள்?”

- சிறை அதிகாரியிடம் கோபப்பட்ட

முதல்வர்எம்ஜிஆர்

———————————————————

எப்போதும் தன்னுடைய பேச்சில் 'பொறி' வைத்து பேசுவதாக நினைத்துக்கொண்டு அதிரடியாக பொதுவெளியில் பேசுகிறவரான திமுக எம்பி ஆ.ராசா அண்மையில் நடந்த மொழிப்போர் தியாகிகள் வீரவணக்கக் கூட்டத்தில் பேசும்போது, முன்னாள் தமிழக முதல்வரான எம்.ஜி.ஆர் அவர்களைப் பற்றி பிழையாக பேசியிருந்தார். இதற்கு சில தகவல்கள் 

... தாளமுத்து முன்பே இல. நடராசன் பள்ளிகளில் இந்தியை கட்டாய பாடமாக ஆக்கியதை எதிர்த்து, 1937இல் நடந்த இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின்போது தமிழகத்தில் முதன்முதலாக உயிர்விட்ட போராளி என ராசாவுக்கு தெரியுமா❓ 

விராலிமலை சண்முகம் என்று  காங்கிரஸ் ஆட்சியில் இந்தியை ஆட்சி மொழியாக்க நிறைவேற்றப்பட்ட 1963-ஆம் ஆண்டு அலுவல்மொழிச் சட்டத்தை நிறைவேற்றுவதை எதிர்த்து, தமிழ்நாட்டில் நடந்த இந்தி எதிப்புப் போராட்டத்தின்போது நஞ்சுண்டு இறந்த மொழி போராளி ஆவார்.இவர் எம்ஜிஆர் ரசிகர் மன்ற நிர்வாகி என்ற நிலையில் திமுக.

அதாவது 1986-ல் நடந்த இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டத்தின்போது இந்திய சட்ட நகலை எரித்து கைதான கலைஞர் கருணாநிதியை சிறையில் கைதிக்கான சீருடை அணிய வைத்துவிட்டார் என்று குறிப்பிட்டு எம்ஜிஆரை அவர் விமர்சித்த விதம் எம்ஜிஆரின் தொண்டர்கள் மத்தியில் கடும் அதிருப்தியை உருவாக்கி இருக்கிறது.

ஏற்கனவே முன்னாள் முதல்வரான எடப்பாடியின் குடும்பத்தினர் பற்றி அவர் இதேமாதிரி பொதுவெளியில் அசிங்கப்படுத்தும் விதமாக பேசி கடும் விமர்சனத்திற்கு உள்ளானது தெரிந்ததுதான். அதே பாணியில்தான் தற்போதும் பேசி இருக்கிறார். தாளமுத்து முன்பே நடராஜன் முதல் மொழிப்போர் களப்பலி…விராலிமலை சண்முகம் என்று அறியப்படும் சண்முகம், இந்தியாவில் நடுவண் அரசால் இந்தியை ஆட்சி மொழியாக்க நிறைவேற்றப்பட்ட 1963-ஆம் ஆண்டு அலுவல்மொழிச் சட்டத்தை நிறைவேற்றுவதை எதிர்த்து, தமிழ்நாட்டில் நடந்த இந்தி எதிப்புப் போராட்டத்தின்போது நஞ்சுண்டு இறந்த போராளி ஆவார்.

1986-ல் கலைஞர் கருணாநிதி கைது செய்யப்பட்டபோது சிறையில் என்ன நடந்தது என்பதை அப்போது சிறைத்துறை உயர் அதிகாரியாக இருந்த ஜி.ராமச்சந்திரன் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் கொடுத்திருந்தார்.

ஆ.ராசாவின் ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டுக்கு இதுதான் பதில்.

இதை வெளியிட்ட ஜூனியர் விகடன் இதழுக்கு JUNIOR viktan sep 2022 நன்றி தெரிவித்து அந்த நிகழ்வை கீழே பதிவிட்டிருக்கிறேன்.

"இரண்டாம் முறையாக சிறையில் கலைஞரைச் சந்திப்பேன் என்று நினைத்தே பார்க்கவில்லை. முதல் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது 1985-ம் ஆண்டு. பிறகு மீண்டும் 1986-ம் ஆண்டு ஒரு போராட்டத்தில் கைதாகி விசாரணைக் கைதியாக சென்னை மத்தியச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார் கலைஞர். கூடவே ஆயிரக்கணக்கான தொண்டர்களும்.

இந்த முறை கலைஞருக்குத் தரப்பட்டது வெறும் காவல் தண்டனை இல்லை; கடுங்காவல் தண்டனை. கடுங்காவல் தண்டனை பெற்றவர்கள் சிறையில் கட்டாயம் வேலை செய்ய வேண்டும். கைதி உடையை அணிய வேண்டியது கட்டாயம்.

தீர்ப்புக்குப் பிறகு சிறைக்கு வந்த கலைஞர் என்னிடம், ‘‘கடுங்காவல் தண்டனை என்றால் என்ன... செக்கு இழுக்க வைப்பீர்களா?’’ என்று கேட்டார். ‘‘செக்கு இழுப்பதெல்லாம் பிரிட்டிஷார் காலத்துடன் போய்விட்டது. நீங்கள் கைதி உடை அணிய வேண்டும். கட்டாயம் வேலை செய்ய வேண்டும். சோப்பு தயாரித்தல், பைண்டிங், டேக் தயாரித்தல் உள்ளிட்ட பணிகள் இந்தச் சிறையில் உள்ளன’’ என்று கூறினேன்.

‘‘உங்கள் அலுவலக உதவியாளராக என்னைப் போட்டுக்கொள்ளுங்கள்’’ என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார். நானும் விடாமல், ‘‘நீங்கள் சரியாக வேலை செய்யாவிட்டால் நான் ஏதாவது சொல்வேன். அதை மனதில் வைத்துக் கொண்டு, நாளை முதலமைச்சராக வந்தவுடன் தண்ணீர் இல்லாத காட்டுக்குத் தூக்கி அடிப்பீர்கள். அந்த வம்பே வேண்டாம். நீங்கள் பைண்டிங் தொழிற்கூடத்தில் வேலையைப் பாருங்கள்’’ என்று சிரித்தபடியே கூறிவிட்டு, ‘Labour alloted to binding section’ என்று அவரது வரலாற்று அட்டையில் எழுதினேன். உடனே அவருக்குக் கைதிச் சீருடை வழங்கப்பட்டது.

மாலை நேர்காணலுக்கு தன் மனைவி, மக்களைப் பார்க்க என் அறைக்கு வந்துவிட்டார். அவரை நிமிர்ந்து பார்த்த எனக்கு ஒரு மாதிரியாகிவிட்டது. காரணம், அவர் அணிந்திருந்த கைதிச் சீருடை. இங்கே இன்னொரு விஷயத்தையும் நான் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். கலைஞர் தமிழக முதல்வரானதும்தான் கைதிகளின் சீருடையை மாற்ற உத்தரவிட்டார். அதுவரை கட்டம் போட்ட டிரவுசர், மேலாடையுடன் குல்லா அணிய வேண்டும். கலைஞர்தான் வெள்ளைச் சீருடையைப் பரிந்துரைத்து மாற்றி உத்தரவிட்டார். இப்போது அதே சீருடையில் என் முன்னால் அமர்ந்திருக்கிறார்.

வெளியே அவரைக் காண ஏகத்துக்கும் கூட்டம். கடுங்காவல் தண்டனை என்பதால், அனைவரும் உணர்ச்சிப் பிரவாகத்தில் இருந்தார்கள். சிலர் அழுகையுடன் காணப் பட்டார்கள். இதோ அவர்களைப் பார்க்கச் செல்கிறார் கலைஞர். அவரைப் பார்த்த அந்த சில நொடிகள் மட்டும் கனத்த மெளனம். அத்தனை பேரும் உறைந்து நின்றார்கள். சில நொடிகளில் அங்கே பேரிரைச்சல். ‘தலைவரே... உங்களுக்கா இந்த நிலைமை!’ என்று அனைவரும் கதறி, கண்ணீர் வடிக்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

ஒருவழியாக திரும்பிவந்தார் அவர். அவரிடம் நான், ‘‘அண்ணே! எல்லாரும் ரொம்ப வருத்தப்படுறாங்க... உங்களுக்கு ஏ கிளாஸ் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதனால், தொழிற்சாலைக்கு வேலைக்குப் போகும்போது கைதி உடை அணிந்தால் போதும். மற்ற நேரங்களிலும், பார்வை யாளர்களைப் பார்க்கும்போதும் கைதி உடை வேண்டாமே...’’ என்றேன்.

உடனே என்னைக் கூர்ந்து பார்த்தவர் மெல்லிய புன்னகையுடன், ‘‘இந்தக் கைதி உடையை நான் இன்று அணிந்ததற்கான காரணம் நாளைக் காலை உங்களுக்கு விளங்கும்’’ என்றார் பூடகமாக. எனக்கு ஒன்றும் விளங்கவில்லை. அடுத்த நாள் காலை அனைத்துப் பத்திரிகைகளிலும் பிரதான செய்தியே கலைஞர்தான். கைதி உடையுடன் அலுமினியத் தட்டு, குவளையைப் பிடித்துக்கொண்டு நிற்பதுபோன்ற புகைப்படம், ‘கைதி உடையில் கருணாநிதி!’ என்ற தலைப்பில் பிரசுரிக்கப் பட்டிருந்தது. அதைப் பார்த்ததும் அதிர்ந்துபோனேன்.

அவரைப் பார்த்து, ‘‘இந்தப் புகைப்படத்தை எனக்குத் தெரியாமல் எப்போது எடுத்தீர்கள்... புகைப்படம் எடுக்க உங்களுக்கு அனுமதி இல்லையே!’’ என்றேன். அதற்கு அவர், ‘‘இப்போது எடுக்கவில்லை. முரசொலி அலுவலகத்தில் போட்டோஷாப்பில் ஏற்கெனவே தயார் செய்து வைக்கப்பட்டிருந்த பழைய புகைப்படம்’’ என்றார். ஒரு நிமிடம் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விடுவதற்குள், தொலைபேசி அலறியது. அழைத்தது டி.ஜி.பி!

‘‘கருணாநிதிக்குக் கைதி உடை கொடுத்தீர்களா? முதலமைச்சர் கேட்கிறார்’’ என்று கேட்டார். ‘‘ஆம். கொடுத்தது உண்மைதான்’’ என்றேன். ‘‘யாரைக் கேட்டுக் கொடுத்தீர்கள்?’’ என்றார் கோபமாக. ‘‘கடுங்காவல் தண்டனை என்றால் சிறை விதிகளின்படி கைதி உடைதானே கொடுக்க வேண்டும்’’ என்றேன். அவர், ‘‘சட்டம் எனக்கும் தெரியும். முன்னாள் முதல்வருக்குக் கைதி உடையைக் கொடுக்கும்போது ஒரு வார்த்தை கேட்டுவிட்டுக் கொடுத்திருக்கலாமே...’’ என்றார்.

நானும் அவசரப்பட்டுவிட்டோமோ என்று வருத்தப்பட்டேன். டி.ஜி.பி-யை அழைத்துப் பேசியிருக்கிறார் அன்றைய முதல்வர் எம்.ஜி.ஆர். ‘‘ஏன் அவருக்குக் கைதிச் சீருடையைக் கொடுத்தீர்கள்?’’ என்று கோபமாகக் கேட்டிருக்கிறார். காலையில் பேப்பரைப் பார்க்காத டி.ஜி.பி., ‘கருணாநிதிக்கு கைதிச் சீருடை தரப்படவில்லை!’ என்று கூறிவிட்டார்.

திரும்பவும் டி.ஜி.பி என்னை அழைத்து, ‘‘அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கைதிச் சீருடையைத் திரும்பப் பெறுங்கள்’’ எனக் கட்டளையிட்டார். நானும் கலைஞரிடம் சென்று, கைதி சீருடையைத் திரும்பக் கேட்டேன். ‘‘அதெல்லாம் கொடுக்க முடியாது. நான் அதை திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டால் பத்திரிகைகள் பொய் கூறியதுபோல் ஆகாதா... முடியாது!’’ என்று மறுத்துவிட்டார்.

இதற்கிடையில் உளவுப்பிரிவினர் விசாரித்து, ‘‘கோர்ட்டிலிருந்து சிறைக்குச் சென்றதும் நேற்று மாலையே கருணாநிதிக்கு கைதிச் சீருடை கொடுக்கப்பட்டுவிட்டது’’ என்று முதல்வருக்கு ரிப்போர்ட் போட்டுவிட்டனர். டி.ஜி.பி-யை அழைத்த முதல்வர் எம்.ஜி.ஆர், ‘சிறைக்குப்போய் நேரில் பார்த்து வாருங்கள்’ என்று சொல்லி விட்டார். டி.ஜி.பி என்னைத் தொலைபேசியில் அழைத்து, ‘‘நான் காலை 10 மணிக்கு அங்கு வருகிறேன். அப்போது கலைஞர் கைதிச் சீருடையில் இருக்கக் கூடாது’’ என்று கட்டளையிட்டார்.

நான் கலைஞரிடம் சென்று, ‘‘நீங்கள் கைதிச் சீருடையில் இருந்தால் என் வேலைக்கு ஆபத்து!’’ என்று தயக்கத்துடன் எடுத்துச் சொன்னேன். என்னைக் கனிவாகப் பார்த்தவர், ‘‘உங்களுக்கு ஒரு தீங்கு வருமென்றால், அதனால் கிடைக்கும் எந்தப் பயனும் எனக்குத் தேவையில்லை’’ என்று கூறி கைதிச் சீருடைகளைத் திருப்பிக் கொடுத்து விட்டார்.

கைதி உடையில் கருணாநிதியைப் பார்த்து மக்களுக்கு அனுதாபம் ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காகவே எம்.ஜி.ஆர் இப்படிச் செய்தார் என்று பலரும் பேசினார்கள். உண்மையில் தன் நண்பரை அந்த உடையில் பார்க்க அவர் விரும்பவில்லை என்பது அவருக்கு நெருக்கமானவர் களுக்கு மட்டும் தெரிந்திருந்தது. கடுங்காவல் தண்டனையால்தான் கைதி உடை என்பதை அறிந்த எம்.ஜி.ஆர்., தனது முதலமைச்சர் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி ‘கருணாநிதி உள்ளிட்ட அனைத்துக் கைதிகளையும் விடுதலை செய்து சிறைக்கு வெளியே அனுப்பிவிட வேண்டும்’ என ஆணை பிறப்பித்தார்.

ஆணையைக் கலைஞரிடம் வாசித்தேன். சிரித்துக்கொண்டே, ‘‘நேற்று நான் கைதிச் சீருடை அணிந்து பார்வையாளர்களைச் சந்திக்க வந்தது ஏனென்று உங்களுக்கு இப்போது புரிந்திருக்குமே!’’ என்றார். ‘‘உங்கள் அரசியல் திருவிளையாடல்கள் எங்களுக்குப் புரியாது. நீங்கள் சீக்கிரம் புறப்படுங்கள்’’ என்றேன். ‘‘என்ன... ரொம்ப அவசரப்படுத்துகிறாய். சட்டப்படி சிறையில் எனக்கு இன்று மதியச் சாப்பாடு உண்டு. மதியம் சாப்பிட்டுவிட்டுதான் செல்வேன்’’ என்று தாமதப்படுத்தினார்.

வேறு வழியின்றி மற்ற சிறைவாசிகளை முதலில் விடுதலை செய்தேன். கலைஞர் விடுதலையாகும்போது அலைகடலாய் வெளியே தொண்டர்கள் திரண்டிருந்தனர்".

- நன்றி : ஜூனியர் விகடன் இதழ்

https://www.facebook.com/share/p/5TcZeaoxeqq1K2e9/?mibextid=xfxF2i

#இந்திஎதிர்ப்புபோராட்டம்

#கலைஞர்

#எம்ஜிஆர்

#நடராசன்_தாளமுத்து 

#விராலிமலைசண்முகம்

#கேஎஸ்ஆர்போஸ்ட்

#ksrpost

1-2-2024

ஓமந்தூரார் பொதுவாழ்வின் அடையாளம். நேர்மை கொண்ட தைரிய சீலர். முதல்வர்களின் முதல்வர். விவசாய முதல்வர்

*இன்று  சத்திய சீலர் ஓமந்தூரார் பிறந்தநாள்*! 

இவர் 1895 பிப்ரவரி 1 ஆம் தேதி தென் ஆற்காடு மாவட்டத்தில் திண்டிவனம் அருகே உள்ள ஓமந்தூர் கிராமத்தில் பிறந்தார். அவர் இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வீரரும்  காங்கிரசின் முக்கிய புள்ளி. அவர் 23 மார்ச் 1947 முதல் 6 ஏப்ரல் 1949 வரை மெட்ராஸ் பிரசிடென்சியின் பிரதமராகப் பணியாற்றினார். ராமசுவாமி ரெட்டியார் 23 மார்ச் 1947 அன்று சென்னையின் முதல்வர் அல்லது பிரதமரானார் மற்றும் 6 ஏப்ரல் 1949 வரை ஆட்சியில் இருந்தார். அவரது பதவிக் காலத்தில், சென்னை கோயில் நுழைவு அங்கீகாரம் சட்டம் 1947 இயற்றப்பட்டது. இந்தச் சட்டம் தலித்துகள் மற்றும் பிற தடைசெய்யப்பட்ட இந்துக்களுக்கு இந்துக் கோயில்களுக்குள் நுழைவதற்கான முழு மற்றும் முழுமையான உரிமையை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. இது 11 மே 1947 அன்று கவர்னரால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு 1947 இன் மெட்ராஸ் சட்டம் 5 ஆக நிறைவேற்றப்பட்டது. 1947 ஆம் ஆண்டின் தேவதாசி அர்ப்பணிப்பு ஒழிப்பு சட்டம் பல இந்து கோவில்களில் நடைமுறையில் இருந்த தேவதாசி முறைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது. இவருடைய பதவிக்காலத்தில்தான் இந்தியா இங்கிலாந்திடம் இருந்து சுதந்திரம் பெற்றது.

••

1948 ஆம் வருடம் அக்டோபர் மாதத்துடன் சென்னை மாகாணம் பூராவும் பூரண மதுவிலக்கு அமுலுக்கு வருகிறது. அதன் மூலமாக சர்க்காருக்கு வருடம் ஒன்றுக்கு ரூபாய் 17 கோடி நட்டம் ஏற்படும். இம் மாகாணத்தின்  சராசரி  ஆண்டு வருமானம் 48 கோடி ரூபாய் என்றால், ஆண்டு வருவாயில் கிட்டத்தட்ட பாதி தொகையை மதுவிலக்கை அமுல்படுத்துவதற்காக இழக்க நேரிடும். மேலும் மதுவிலக்கை அமுலில் கொண்டு வருவதற்கு வருடம் ஒன்றுக்கு இரண்டு அல்லது மூன்று கோடி ரூபாய் செலவாகும். இருப்பினும் அரசாங்கத்திற்கு ஏற்படும் இந்த வருவாய் இழப்பை விட மக்களின் உடல்நலம் முக்கியம் என்பதில் நான் உறுதியாக இருக்கிறேன். மக்களின் உடல் நலத்தையும் மன நலத்தையும் பாதிக்கும் மதுவை ஒழிப்பதில் மறு கருத்துக்கு இடமில்லை. பூரண மதுவிலக்கை அமல்படுத்துவதில் எனக்கு எந்த தயக்கமும் எனக்கு இல்லை! 

 -சென்னை மாகாண சட்ட சபையில் ஓமந்தூரார் பேசியது- 1948. ( ஓமந்தூரார் எழுத்தும் - கருத்தும் என்ற நூலில். திருநெல்வேலி சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழக வெளியீடு - 1950 )

இவரின் ஆட்சியில்;

* சமூக நீதிக்கு அரசு உத்தரவு.

*தமிழ் பயிற்சி மொழி, 

*தமிழ் கலைகளஞ்சியம் - எட்டு தொகுதிகள்.

*ஆலய பிரவேசம்

என இவரின் பங்களிப்ப பல உண்டு.

#ஓமந்தூரார்_129

#கேஎஸ்ஆர்போஸ்ட்

#ksrpost

1-2-2024.