விவசாயிகள் பிரச்சனைகள்

இந்த மாத ஏப்ரல்,2017 உயிர்மை இதழில் விவசாயிகள் பிரச்சனைகள் 

குறித்து எனது பத்தி :

விவசாயிகளே! உரிமைகளுக்கு ஆழ உழுங்கள்

வழக்கறிஞர். கே.எஸ். இராதாகிருஷ்ணன்

 

தமிழகம் பெரும் வறட்சியில் வாடுகிறது; மரணத்தின் பிடியில் விவசாயிகள். கடந்த ஒன்றரை மாதங்களில் மட்டும் தமிழகத்தில் இந்தத் துயரத்தினால் 40விவசாயிகள் 2 பெண் விவசாயிகளும் உட்பட தற்கொலை மற்றும் வேதனையில் மரணம் அடைந்தனர். தூக்கு கயிறு, விஷம் மருந்து, அதிர்ச்சி மாரடைப்பு என்ற வகையில் இந்த துயரங்கள் நடந்தேறியுள்ளன. நாகை மாவட்டத்தில் மட்டும் சமீபத்தில் 15 விவசாயிகள் தற்கொலையிலும், கடன் தொல்லை வேதனையாலும் இறந்துள்ளனர்.  கடந்த 24.12.2016 அன்று ஒரே நாளில் மூன்று விவசாயிகள் ரணத்தில் துடித்து மறைந்துள்ளனர். 

இதுவரை கடந்த 26 ஆண்டுகளில் இந்திய அளவில் ஏறத்தாழ 6 லட்ச விவசாயிகளுக்கு மேல் தற்கொலையாலும், மன வேதனையாலும் இறந்துள்ளனர்.1995-லிருந்து 2013 வரை 2,96,438 விவசாயிகள் புள்ளி விவரங்கள் தெரிவித்தாலும், விவசாயிகள் தற்கொலை 1980களிலிலே  துவங்கிவிட்டது. மராட்டிய மாநில விதர்பாவிலும், ஆந்திரத்திலும், கர்நாடகத்திலும், சத்தீஸ்கரிலும், உ.பி. என வடபுலத்தில் நடந்தன. இந்த கொடுமை தமிழகத்தில் 2012-லிருந்து நடக்க தொடங்கியது. இதைத் தடுக்க மத்திய - மாநில அரசுகளும் எந்த நடவடிக்கை எடுக்க இயலவில்லை. 

தற்போது தமிழகத்தில் வறட்சி மழையில்லாமல் ஏற்பட்டுள்ளது. சராசரியாக 75% சதவீதம் மழை அளவு பொய்த்துவிட்டது. தமிழ்கத்து இந்த ஆண்டு தென்மேற்கு பருவ மழை 19% குறைவாகவும்,வடகிழக்கு பருவ மழை 61%சதவீதம் பொய்துவிட்டது என வானிலை அறிக்கை சொல்கின்றனர். மேலும், காவேரி நடுவர் மன்றத் தீர்ப்பு செயல்படுத்தவில்லை; முல்லை பெரியார், குமரி மாவட்ட நெய்யாறு,பாலாறு என அணைத்து தமிழக நதி நீர் ஆதாரங்கள் பிரச்னைகளில் இருப்பதாலும் விவசாயம் பாதிக்கப்பட்டது. தமிழகத்தில், 10 ஆண்டுகளாக, 8.67 லட்சம் பேர், விவசாயத்தை கைவிட்டு, வேறு தொழில்களுக்கு சென்று விட்டனர். விவசாயிகள் தற்கொலை செய்வது தொடர்கிறது. விவசாயம் நஷ்டம் தரும் தொழிலாக மாறி வருகிறது.வயிற்று பிழைப்பிற்காக விவசாயிகள் வேறு தொழில்களுக்கு மாறி வருகின்றனர்.

செப்டம்பர் 20-ஆம் தேதி மேட்டூர் அணை திறக்கப்பட்டும், காவேரி டெல்டாவில் பயிர்கள் வாடி,வயல்வெளிகள் எல்லாம் பாளம் பாளமாக வெடித்துவிட்டன. நெல், கரும்பு, பருத்தி, ராகி, சோளம், நிலக்கடலை, மக்காச்சோளம், மரவள்ளிகிழங்கி, மிளகாய் பயிர் போன்ற அனைத்து பயிர்களும் வாடி தற்போது மாநிலம் முழுவதும் இதே நிலை. இதற்காக கடன் வாங்கி விவசாயி போட்ட தொகையும் வீனாகிபோய், வட்டி கட்ட முடியாமல் தவிக்கின்ற நிலைமை. பல லட்சக்கணக்கான ஏக்கர்கள் கையில் பணம் இல்லாமலும், மழை இல்லாமலும் தரிசாக விடப்பட்டது. விவசாயப்பணிகளுக்கு இவ்வாறான சிக்கலில் இருப்பதால் வேலைத் தேடி திருப்பூர், கோவை, சென்னை என்று மட்டுமல்லாமல் பம்பாய், டெல்லி சென்று போகும் அவல நிலை. 

தீவன பற்றாக்குறையால் தென் மாவட்டத்தில், கால்நடைகளை கேரளத்திற்கு அடிமாட்டு விலைக்கு நஷ்டத்தில் விற்று வருகின்றனர். குடிநீரும் பற்றாக்குறை, நிலத்தின் நீர் மட்டமும் குறைந்து விட்டது. இப்படியான நிலைமை இருந்தால் விவசாயம் எதிர்காலத்தில் கேள்வி குறியாகிவிடும். 

இந்த நிலைமைகளை போக்க, மத்திய - மாநில அரசுகள் எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள்;  

1. தமிழகத்தில் வறட்சி மாநிலமாக அறிவித்து நிவாரணப் பணிகளை போர்கால அடிப்படையில் உடனடியாக தொடங்க வேண்டும்.

2. கருகிப் போன பயிர்களுக்கு உரிய இழப்பீடு வழங்க வேண்டும். நெல் ஏக்கர் ஒன்றுக்கு 25 ஆயிரமும்,கரும்புக்கு ஏக்கர் ஒன்றுக்கு 50ஆயிரமும், நிலக்கடலை, மக்காச்சோளம் போன்ற மாணாவாரி பயிர்களுக்கு ஏற்றவாறு இழப்பீடு விவசாயிகளுக்கு மாநில அரசு இழப்பீடு அளிக்க வேண்டும்.

3. தற்கொலையாலும், வேதனையாலும் மரணமடைந்த விவசாய குடும்பத்திற்கு உரிய நஷ்டயீடு அரசு வழங்கிட வேண்டும்.

4. கூட்டுறவு, தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கிகளில் விவசாயிகள் வாங்கிய பயிர் கடன்களை அறவே தள்ளுபடி செய்ய வேண்டும்.

5. ஜப்தி நடவடிக்கைகளை மாநில அரசு விவசாயிகள் மீது ஏவக்கூடாது-

6. முடங்கி போன கூட்டுறவு வங்கிகளை இயங்கக்கூடிய வகையில் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

7. வறட்சி காரணமாக தரிசாக போட்ட நிலங்களில் ஏக்கர் ஒன்றுக்கு 5,000 ரூபாய் இழப்பீடு மாநில அரசு வழங்க வேண்டும்.

8. கால்நடைகளுக்கு தேவையான தீவனங்களை எளிதில், மலிவான விலையில் கிடைக்க ஏற்பாடுகளை மாநில அரசு செய்ய வேண்டும்.

9. கரும்பு விவசாயிகள் ஆலைகளுக்கு அனுப்பிய கரும்புகளுக்கு உரிய பணம் ஆலை நிர்வாக தராமல் நீண்ட காலமாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.  கூட்டுறவு சர்க்கரை ஆலையில் 228 கோடி ரூபாயும், தனியார் சர்க்கரை ஆலையில் 1100 கோடி ரூபாயும் விவசாயிகள் தரவேண்டிய பாக்கி இப்பவும் நிலுவையில் உள்ளது. இவ்வளவு பெரிய தொகையை நிலுவையில் வைத்துக் கொண்டு கரும்பு ஆலை நிர்வாகங்கள் விவசாயிகளை பல ஆண்டுகளாக வாட்டி வதைப்பதை போராடி பார்த்தும் எந்த தீர்வும் கிடைக்கவில்லை. கரும்பு விவசாயிகள் இனி ஆலைகளுக்கு விற்க மாட்டோம் யார் வேண்டுமானாலும் வெட்டி எடுத்துச் செல்லுங்கள் என்று தண்டோரா அடிக்கின்ற நிலைக்கு தள்ளப்பட்டன. இப்படியும் பரிதாபநிலை.

10. விவசாய உற்பத்தி பொருள்களுக்கு நியாயமான விலை கிடைக்கவேண்டும். உதாரணத்திற்கு, பருத்தி விவசாயிகள் உற்பத்தி செய்கின்ற செலவுக்கான லாபம் கிடைப்பதில்லை. அப்படியே பருத்தி ஆலைகளுக்கு அளித்தாலும் உடனடியாக அதற்கான பணமும் கிடைப்பதில்லை. விவசாயிகளுக்கு காசோலை மட்டும் தருகின்றார்கள். விவசாயிகளுக்கு காசோலை பற்றி என்ன தெரியும்? விவசாயி அதற்கு தனியாக வங்கி கணக்கு ஆரம்பித்து அந்தக் காசோலையும் திரும்பி வரும்போது நீதிமன்றத்திற்கு செல்லவேண்டிய அவலநிலை.

11. ஏரி, குளங்கள், பாசனாசீர்திருத்த வேண்டும்.நாட்டின் விடுதலைக்கு முன் அதாவது 1947 ல் அன்றைய சென்னை மாகாணமான இன்றைய தமிழக நிலப்பரப்பில் மட்டும் 50000 நீர் நிலைகள் இருந்தன. இன்றைக்கு பாதிக்கு குறைவாக 20000 நீர் நிலைகள் இருப்பதாக புள்ளிவிபரங்கள் சொல்கின்றனர்.மதுரை, சென்னை மாநகர்களைச் சுற்றி 500 ஏரிகள் - குளங்கள் காணாமல் போய்விட்டன.

இன்றைக்கு தமிழகத்தில் 18789 பொதுப்பணித்துறை ஏரிகள், 29484 கிளை வாய்க்கால்கள், 86 ஆறுகள், 200 அணைகள் என்ற புள்ளிவிபர கணக்கில் தமிழக நீர் நிலைகள் உள்ளன. நிலத்தடி நீரும் மிகவும் குறைந்து விட்டது. விவசாய சாகுபடி நிலங்களும் குறைந்துக் கொண்டே வருகின்றன. நீர் நிலைகளில் நீரில்லாமல், நிலத்தடி நீரும் குறைந்து விட்ட்தால் 1.10 கோடி ஏக்கர் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. 

இதற்கெல்லாம் காரணம் என்ன? ரியல் எஸ்டேட் என்று சமூக விரோதிகள் நீர் நிலைகளை கபளிகரம் செய்து தங்களுடைய சொத்துகளைப் போல விற்று கொழுத்துப் போய் விட்டனர். இருக்கின்ற நீர் நிலைகளை தூர் வாராமல், மதகுகளை சரிவர பழுது பார்க்காமல், நீர் நிலைகளில் கருவேல மரங்கள் வளர்வதை தடுக்காமல் இருந்த நிலையில் நீர் நிலைகளுடைய பயன்பாடு குறைந்து விட்டது.

மணல் திருடர்கள் ஆறுகளிலும் ஏரிகளிலும் உள்ள மணலை கொள்ளை அடித்த்தனால் நீர் வரத்துகளெல்லாம் குறைந்து விட்டன. இயற்கையின் அருட்கொடையான அந்த நீர் நிலைகளை நாம் சரிவர பாதுகாக்காமலும், ஆயக்காட்டு நலன்களை புறந்தள்ளியதால் இன்றைக்கு இவ்வாறான கேடுகளை நாம் சந்திக்க வேண்டியுள்ளது.

12. உடனடியாக மத்திய அரசிலிருந்து வறட்சி நிவாரண பணிகளுக்கு ஆன செலவை மத்திய அரசிடம் கோரிக்கை வைத்து உடனே பெற வேண்டும்.

இந்தக் கோரிக்கைகள் நிறைவேறினால் தான் விவசாயமும், விவசாயிகளும் பாதுக்காக்கப்படுவார்கள்.

நாட்டின் முதுகெலும்பான விவசாயத்திற்கு உரிய அக்கறை நாம் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. நேரு காலத்திலிருந்தே தொழிற்சாலைகளுக்கு அளித்த முக்கியத்துவம்  விவசாயத்திற்கு காட்டவில்லை. அதே நிலைதான் இன்றும் தொடர்கிறது. ஐந்து ஆண்டு திட்டம் என்று ரஷ்யாவின் கொள்கையை நேரு சில மாற்றங்களோடு கையாண்டார். அதன்  விளைவாக தொழிற்சாலைகளை நிர்மாணித்த மாதிரி விவசாயத்தை பிராதனமாக கருதாமல் புறக்கணித்தால் படிப்படியாக விவசாயம் தோய்ந்து போனது. இதனை வட இந்திய தலைவர்களான சரண்சிங், மோகன் தாரியா இந்தப் போக்கை கடுமையாக எதிர்த்தனர். ஜெயபிரகாஷ் நாராயணனும், நேருவின் இந்த அணுகுமுறையை கண்டித்தார். நாட்டு விடுதலைக்கு பின்பு, உத்தமர் காந்தியும் அவர் சகாக்கள் ஜே. குமரப்பா, கிருபளானி, பட்டவர்தன் போன்றவர்கள் கிராமிய பொருளாதாரத்திற்கும், சுயபூர்த்தி விவசாயத்திற்கும் குரல் கொடுத்தனர். கிராமங்கள் தான் உண்மையான இந்தியா. விவசாயிகள் முன்னேற்றத்திற்கு கிராம ராஜ்ஜியமும், கூட்டுறவும் அடிப்படை காரணிகள் என்று அப்போதே கூறினார்கள். அந்தக் கருத்துக்கள் தான் இன்றைய கிராம சபைகள் :  ராஜுவ் பிரதமராக இருந்த போது சட்டத்திருத்தங்களை மேற்கொள்ளப்பட்டு கிராம சபைகள் நிறுவப்பட்டன.

தமிழகத்தில் 1970 இறுதியிலும் 1980களிலும்  விவசாயப் போராட்டம் சி. நாராயண சாமி நாயுடு தலைமையில் கிளர்ந்து விட்டு எழுந்தன. கிருஷ்ணசாமி கவுண்டர் போன்றவர்கள் இந்தப் போராட்டத்தில் பங்கேற்றனர். தமிழகத்தில்  நடந்த போராட்டங்களில் 1972லிருந்து 1992 வரை காவல் துறை துப்பாக்கி சூட்டில் 50க்கு மேற்பட்ட விவசாயிகள் சாகடிக்கப்பட்டனர். கோவில்பட்டி, குருஞ்சாக்குளம், சாத்தூர், வெத்தலையூரணி, வேடசந்தூர், திருவண்ணாமலை, திருத்தனி, பெத்தநாயக்கன் பாளையம், கோவை என பல இடங்களில் துப்பாக்கி சூட்டில் விவசாயிகள் சாகடிக்கப்பட்டனர். தமிழகமே விவசாயிகள் போராட்டத்தில் அப்போது கொந்தளித்தது. பொது உடைமை கட்சியை சார்ந்த விவசாய சங்கங்களும் கோவில் பட்டி எஸ். அழகிரி சாமி, ஆதிமூலம் மற்றும் வீரய்யன் தலைமையில் தமிழகம் முழுவதும் போராட்டத்தை நடத்தினர். இதே காலகட்டத்தில் உத்திரபிரதேசம், அரியானா, பஞ்சாப், ராஜஸ்தான், டெல்லி பகுதிகளில் திக்காயத், மராட்டியத்தில் சரத் ஜோஷி, ஆந்திரத்தில் செங்கால் ரெட்டி, கர்நாடகத்தில் நஞ்சுண்ட சாமி போன்றோர்கள் எழுச்சி மிக்க போராட்டங்களை நடத்தினர். தற்போது தமிழகத்தில் விவசாய சங்கங்கள் எழுச்சி போராட்டங்ளை நடத்த முடியாமல் வலுவிழந்து இருப்பது வேதனையான விடயம்.

 பலர் ஆளுமைகள் முன்னெடுத்த இந்தப் போராட்டம்; இன்றைக்கு விவசாயிகள் பல குழுக்களாக ஆகிவிட்டனர். டெல்டா பாசன விவசாயிகள், கரும்பு விவசாயிகள், மஞ்சள் விவசாயிகள், ரப்பர் விவசாயிகள், தேயிலை விவசாயிகள் என பல பிரிவுகளாக பிரிந்ததால் விவசாயிகளுடைய முந்தைய வீரியம் இல்லாத காரணத்தினால் ஆளவந்தார்களுக்கு விவசாயிகளின் மேல் இருந்த அச்சமும், அக்கறையும் போய்விட்டது. தன்னலம் மற்ற அப்பாவி சம்சாரிகளுக்கும்  இந்த அரசியல் சூழல் புரியாமல் இருப்பதுதான் வேதனையாக உள்ளது.

விவசாய வீட்டில் பிறந்து, நாராயணசாமி நாயுடு காலத்தில் நீதிமன்றத்திலும் மாணவர்களிடையே விவசாய அமைப்புகளை அமைத்து போராடியவன் என்ற நிலையில் இன்றைய விவசாயின் ஒற்றுமையின்மையை பார்க்கும் போது, கவலை தருகின்றது.  விவசாயிகளே! உங்களின் சுயமரியாதையும், எழுச்சியும், மலர்ச்சியும் திரும்பக் காண வேண்டும். நீங்கள் வாழ்ந்தால்தான் கிராமங்கள் வாழும், நாடும் வாழும். எப்படி வயல்வெளி ஆழ உழுகின்றீர்களோ, அதைபோல உங்கள் உரிமைகளை ஆழ உழுங்கள். நிச்சயமாக கால, தேச வர்த்தமான்கள் உங்களை பார்த்து சலியூட் அடிக்கும்.

 அனைத்து விவசாயிகளே ஒன்று கூடுங்கள்; போராடுங்கள்; உங்கள் நியாயமான உரிமையை பெறுங்கள்; நீங்கள் தான் நாட்டின் பிதாமகன்கள்.

#விவசாயிகள்பிரச்சனைகள் 

#KSRadhakrishnanpost

கே.எஸ். இராதாகிருஷ்ணன்

4/4/2017

தமிழகத்தில் உள்ள ஆறுகள், அணைக்கட்டுகள், நீர்நிலைகள்

இன்றைய (03-04-2017) தி இந்து தமிழ் நாளிதழில் " தமிழகத்தில் இத்தனை ஆறுகளா?" என்ற தலைப்பில் எனது கட்டுரை வெளியாகியுள்ளது.  இதில் தமிழகத்தில் உள்ள ஆறுகளின் பெயர்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. 

மேலும்

தமிழகத்தில் உள்ள ஆறுகள், அணைக்கட்டுகள், நீர்நிலைகள் பற்றிய தகவலையும் இத்துடன்  இணைக்கின்றேன்.

தமிழக நீர் ஆதாரங்கள்

--------------------------

 சங்கரன் கோவில் இடைத்தேர்தலில் 2012-ல் பணியில் இருந்தபோது, 30 ஆண்டு காலமாக வழக்கு மன்றத்தில் நதிகளை தேசியமயமாக்க வேண்டும், கங்கை - மகாநதி - கிருஷ்ணா - காவேரி - வைகை - தாமிரபரணி - குமரி,பழையாறு இணைக்கவும், கேரளத்தில் வீணாக கடலுக்குச் செல்லும் நதி நீரை கிழக்கு நோக்கி தமிழகத்துக்கு திருப்பவும், கேரளா அச்சன்கோவில் - பம்பை நதிப் படுகைகளை தமிழகத்தின் வைப்பாறுரோடு இணைக்கவேண்டும் என்று நான் தாக்கல் செய்த வழக்கின் தீர்ப்பு உச்சநீதிமன்றம் 27.2.2012-ல் வழங்கியது. தேர்தல் பணியை முடித்துவிட்டு சென்னை திரும்பியவுடன் தீர்ப்பு நகலையும், அந்த வழக்கில் உச்சநீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்த ஆவணங்களையும் தலைவர் கலைஞரிடம் வழங்கினேன். அந்த ஆவணங்களில் தமிழகத்தின் நதிகளின் எண்ணிக்கை நீண்ட பட்டியலாக இருந்தது. அதைப் பார்த்து இத்தனை நதிகள் தமிழகத்தில் இருக்கிறதாப்பா என்று வினாவினார்.

தமிழகத்தில் இயற்கையின் அருட்கொடையான நதிகளையும், நீர் ஆதாரங்களையும் சரியாக பராமரிக்கப்படவில்லை என்பது வேதனையான விடையம்.

நதிகளுக்கு உயிர் கிடையாது. ஆனால் நதிகள் உயிர்ப்போடு, உயிரோட்டமாக தமிழகத்தில் பாய்கின்றது. அப்படியான அரிய செல்வத்தை சரியாக காக்காமல் தவறிவிட்டோம். நாகரீகங்கள்  நதிக்கரையில்தான் பிறந்தன என்பதையும் மறந்துவிட்டோம். மாவட்ட வாரியாக  தமிழக முக்கிய நதிகள்

 மாவட்ட வாரியாக முக்கிய தமிழக நதிகள்:

1. கடலூர் மாவட்டம்

                நதிகள்  : தென்பெண்ணை, கெடிலம், வராகநதி, மலட்டாறு, பரவனாறு,                                 வெள்ளாறு, கோமுகி ஆறு, மணிமுக்தாறு, ஓங்கூர்

2. விழுப்புரம் மாவட்டம்

                நதிகள் : கோமுகி ஆறு, மலட்டாறு, மணிமுக்தாறு

3. காஞ்சிபுரம் மாவட்டம்

                நதிகள் : அடையாறு, செய்யாறு, பாலாறு, வராகநதி, தென்பெண்ணை,                   பரவனாறு   

4. திருவண்ணாமலை மாவட்டம்

                நதிகள் : தென்பெண்ணை, செய்யாறு, வராகநதி, வெள்ளாறு

5. திருவள்ளூர் மாவட்டம்

                நதிகள் : கூவம், கொஸ்தலையாறு, ஆரணியாறு, பாலாறு

6. கரூர் மாவட்டம்

                நதிகள் : அமராவதி, பொன்னை

7. திருச்சி மாவட்டம்

                நதிகள் : காவிரி, கொள்ளிடம், பொன்னை, பாம்பாறு

8. பெரம்பலூர் மாவட்டம்

                நதிகள் : கொள்ளிடம்

9. தஞ்சாவூர் மாவட்டம்

                நதிகள் : காவிரி, வெட்டாறு, வெண்ணாறு, கொள்ளிடம்,  அக்கினி ஆறு

10. சிவகங்கை மாவட்டம்

                நதிகள் : வைகையாறு, பாம்பாறு, குண்டாறு, கிருதமல் ஆறு,

11. திருவாரூர் மாவட்டம்

                நதிகள் : காவிரி, வெண்ணாறு, பாமணியாறு, குடமுருட்டி

12. நாகப்பட்டினம் மாவட்டம்

                நதிகள் : காவிரி, வெண்ணாறு

13. தூத்துக்குடி மாவட்டம்

                நதிகள் : ஜம்பு நதி, மணிமுக்தாறு, தாமிரபரணி, குண்டாறு,                                  கிருதமல் ஆறு, கல்லாறு, கோராம்பள்ளம் ஆறு

14. தேனி மாவட்டம்

                நதிகள் :  வைகையாறு, சுருளியாறு, தேனி ஆறு, வரட்டாறு,

                வைரவனாறு

15. கோயம்புத்தூர் மாவட்டம்

                நதிகள் : சிறுவாணி, அமராவதி, பவானி, நொய்யலாறு, பம்பாறு

16. திருநெல்வேலி மாவட்டம்

                நதிகள் : தாமிரபரணி, கடனா நதி, சிற்றாறு, இராமநதி, மணிமுத்தாறு,பச்சை ஆறு, கறுப்பா நதி, குண்டாறு, நம்பியாறு, கொடுமுடிஆறு,   அனுமாநதி,கருமேனியாறு, கரமணை ஆறு.(சேர்வலாறு.மணிமுத்தாறு.கடனா ஆறு. பச்சையாறு. சிற்றாறு. பேயனாறு. நாகமலையாறு,காட்டாறு.சோம்பனாறு,கௌதலையாறு.உள்ளாறு.பாம்பனாறு.காரையாறு.நம்பியாறு.கோதையாறு.கோம்பையாறு.குண்டாறு இவை அனைத்தும் தாமிரபரணியின் துணையாறுகள் )

17. மதுரை மாவட்டம்

                நதிகள் : பெரியாறு, வைகையாறு, குண்டாறு, கிருதமல் ஆறு,   சுள்ளி ஆறு, வைரவனாறு, தேனியாறு, வாட்டாறு, நாகலாறு, 

                வராகநதி, மஞ்சள் ஆறு, மருதாநதி, சிறுமலையாறு, சுத்தி ஆறு, 

                உப்பு ஆறு

18. திண்டுக்கல் மாவட்டம்

                நதிகள் : பரப்பலாறு, வரதம்மா நதி, மருதா நதி, சண்முகாநதி,                                          நங்கட்சியாறு, குடகனாறு, குதிரையாறு, பாலாறு, புராந்தளையாறு,                        பொன்னை, பாம்பாறு, மஞ்சள் ஆறு

19. கன்னியாகுமரி மாவட்டம்

                நதிகள் : கோதையாறு, பறளியாறு, பழையாறு, நெய்யாறு, வள்ளியாறு

20. இராமநாதபுரம் மாவட்டம்

                நதிகள் : குண்டாறு, கிருதமல் ஆறு, வைகை, பாம்பாறு,                                                           கோட்டகரையாறு, உத்திரகோசம் மங்கை ஆறு

21. தருமபுரி மாவட்டம்

                நதிகள் : காவிரி, தொப்பையாறு, தென்பெண்ணை  

22. சேலம் மாவட்டம்

                நதிகள் : காவிரி, வசிட்டாநதி, வெள்ளாறு

23. விருதுநகர் மாவட்டம்

                நதிகள் : கௌசிகாறு, வைப்பாறு, குண்டாறு, அர்ஜுனா நதி, கிருதமல்                     ஆறு

24. நாமக்கல் மாவட்டம்

                நதிகள் : காவிரி, உப்பாறு, நொய்யலாறு

25. ஈரோடு மாவட்டம்

                நதிகள் : காவிரி, பவானி, உப்பாறு

26. திருப்பூர் மாவட்டம்

                நதிகள் : நொய்யலாறு, அமராவதி, குதிரையாறு

27. புதுக்கோட்டை மாவட்டம்

                நதிகள் : அக்கினி ஆறு, அம்பூலி ஆறு, தெற்கு வெள்ளாறு, பம்பாறு,                             கோட்டகரையாறு

 இப்படி நதிகளின் பட்டியல் நீண்டுக்கொண்டே இருக்கின்றது.

தமிழ்நாட்டு நதிகளில் உள்ள நீர்த் தேக்கங்கள் / அணைகள்:

நீர்த் தேக்கத்தின் பெயர்

வராக நதி படுகை

1. வீடூர்

பெண்ணையாறு படுகை

2. கிருஷ்ணகிரி

3. சாத்தனூர்

4. தும்பஹள்ளி

5. பாம்பார்

6. வாணியாறு

வெள்ளாறு நதிப் படுகை

7. வெல்லிங்டன்

8. மணிமுக்தா நதி

9. கோமுகி நதி

காவேரி நதிப் படுகை

10. மேட்டூர்

11. சின்னாறு

12. சேகரி குளிஹல்லா

13. நாகவதி

14. தொப்பையாறு

15. பவானி சாகர்

16. குண்டேரி பள்ளம்

17. வரட்டுப் பள்ளம்

18. அமராவதி

19. பாலாறு, பெருந்தலாறு

20. வரதமா நதி

21. உப்பாறு (பெரியாறு மாவட்டம்)

22. வட்டமலைக் கரை ஓடை

23. பரப்பலாறு

24. பொன்னையாறு

25. உப்பார் (திருச்சி மாவட்டம்)

வைகை நதிப் படுகை

26. வைகை

27. மஞ்சளாறு

28. மருதா நதி

வைப்பார் நதிப் படுகை

29. பிளவுக்கல் (பெரியாறு நீர்த்தேக்கம்)

30. பிளவுக்கல் (கோவிலாறு நீர்த்தேக்கம்)

31. வெம்பக்கோட்டை நீர்த்தேக்கம்

32. குள்ளுர் சந்தை

தாமிரபரணி நதிப் படுகை

33. மணிமுத்தாறு

34. கடனா

35. ராம நதி

36. கருப்பா நதி

37. குண்டாறு

கோதையாறு நதிப் படுகை

38. பேச்சிப் பாறை

39. பெருஞ்சாணி

40. சித்தாறு - ஐ

41. சித்தாறு - ஐஐ

மேற்கு நோக்கிப் பாயும் நதிக்களை கிழக்கே திருப்புதல்

பெரியாறு நதிப் படுகை

42. பெரியாறு

43. மேல் நீராறு அணைக்கட்டு

44. கீழ் நீராறு

சாலக்குடி நதிப்படுகை

45. சோலையாறு

46. பரம்பிக்குளம்

47. தூனக்கடவு

48. பெருவாரிப் பள்ளம்

பாரதப் புழை நதிப் படுகை

49. ஆழியாறு

50. திருமூர்த்தி

 இப்படி நீர்த்தேக்கங்களையும் நீண்ட வரிசைப்படுத்தலாம்.

 தமிழக நீர்நிலைகள்

நாட்டின் விடுதலைக்கு முன் அதாவது 1947-ல் அன்றைய சென்னை மாகாணமான இன்றைய தமிழக நிலப்பரப்பில் மட்டும் 50,000 நீர் நிலைகள் இருந்தன. இன்றைக்கு பாதிக்கு குறைவாக 20,000 நீர் நிலைகள் இருப்பதாக புள்ளிவிபரங்கள் சொல்கின்றன.

மதுரை, சென்னை மாநகரங்களைச் சுற்றி 500 ஏரிகள் - குளங்கள் காணாமல் போய்விட்டன. பழவேற்காடு ஏரியை ஆந்திர அரசு சிறிது சிறிதாக அபகரித்துக் கொண்டது. வீராண ஏரியும் சரியாகப் பராமரிப்பு இல்லை.

இன்றைக்கு தமிழகத்தில் 18,789 பொதுப்பணித்துறை ஏரிகள், 29,484 கிளை வாய்க்கால்கள், 86 ஆறுகள், 200 அணைகள் என்ற புள்ளிவிபர கணக்கில் தமிழக நீர் நிலைகள் உள்ளன. நிலத்தடி நீரும் மிகவும் குறைந்துவிட்டது. விவசாய சாகுபடி நிலங்களும் குறைந்துக்கொண்டே வருகின்றன. நீர் நிலைகளில் நீரில்லாமல் நிலத்தடி நீரும் குறைந்துவிட்டதால் 1.10 கோடி ஏக்கர் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.

இதற்கெல்லாம் காரணம் என்ன? ரியல் எஸ்டேட் என்று சமூக விரோதிகள் நீர் நிலைகளை கபளிகரம் செய்து தங்களுடைய சொத்துகளைப் போல விற்று கொழுத்துப் போய்விட்டனர். இருக்கின்ற நீர் நிலைகளை தூர் வாராமல் மதகுகளை சரிவர பழுது பார்க்காமல், நீர் நிலைகளில் கருவேல மரங்கள் வளர்வதை தடுக்காமல் இருந்த நிலையில் நீர் நிலைகளுடைய பயன்பாடு குறைந்துவிட்டது.

மணல் திருடர்கள் ஆறுகளிலும், ஏரிகளிலும் உள்ள மணலை கொள்ளை அடித்ததனால் நீர் வரத்துகளெல்லாம் குறைந்துவிட்டன. இயற்கையின் அருட்கொடையான அந்த நீர் நிலைகளை நாம் சரிவர பாதுகாக்காமலும் ஆயக்காட்டு நலன்களை புறந்தள்ளியதால் இன்றைக்கு இவ்வாறான கேடுகளை நாம் சந்திக்க வேண்டியுள்ளது.

ஜனநாயகம் என்று சொல்லிக் கொண்டு திருட்டுத் தொழிலுக்கும் துணை போகும் ஆட்சியாளர்களால்தான் இந்த மாதிரியான கொடூரங்கள் நடந்து வருகின்றன. மன்னராட்சியில் கூட மக்களுடைய பங்களிப்பில் குளங்களும், நீர் நிலைகளும் வெட்டப்பட்டு மக்களாலேயே பராமரிக்கப்பட்டது. அது அக்காலம் இன்றைக்கு நாம் ஓட்டுப்போட்டு அனுப்பியவர்கள் இயற்கை வளங்களைச் சுரண்டக் கூடிய கொள்ளைக்காரர்களுக்கு ஆதரவாளர்களாக உள்ளனர். மனிதர்கள் பூமியில் தோன்றலாம். சில காலங்களில் வாழ்ந்து மடியலாம். ஆனால் நாகரீகத்தின் தொட்டிலான நதிகள் என்றைக்கும் நிரந்தரமானது. அதை தாயை வணங்குவதைபோல நதிதீரங்களை வணங்கி பாதுகாப்பதுதான் மானிடத்தின் அடிப்படை கடமையாகும்.

#தமிழகநீர்ஆதாரங்கள்

#நீர்நிலைகள்

#ஏரிகள்  #குளங்கள்

#அணைகள்

#ஆறுகள்

#KSRadhakrishnanpost

கே.எஸ். இராதாகிருஷ்ணன்

3/4/2017

வாசமில்லாத மலர்களிது. வசந்தத்தை தேடுகின்றன...

வாசமில்லாத மலர்களிது. வசந்தத்தை தேடுகின்றன...

-------------------------------------

ஆர்.கே.நகர் இடைத் தேர்தல் செய்திகளை தினசரிகளில் புரட்டும் போதும், தொலைக்காட்சிகளில் காணும் போதும் 

தினகரன், தீபா, ஓ.பன்னீர்செல்வம்  ஆகியோரது பெயர்களை அடிக்கடி காணும் போது மனம் ஒப்பவில்லை. 

இயற்கையாக மலரும் மலர்கள் மணம் வீசுபவையாக இருக்கும். அவைகள்  மொக்கு, மொட்டு, அரும்பு, முகிழ், மூகை, மலர் என  படிப்படியாக மலரும் போது தான் முழுமையா மலர் எனப்படுகின்றன. அதில் மணம் இருக்கும். தற்போதெல்லாம் திருமண மணவறை அலங்காரங்களில் காகிதப் பூக்களை கொண்டும், நூல்களை கொண்டு பூ வடிவங்கள் செய்து அதனைக் கொண்டு அலங்கரிக்கும் அதில் வாசனை இருப்பதில்லை.  

இவ்வாறு தான் அவசரத்திற்கு சுயலாபம் கருதி அரசியல் அரிதாரம் பூசப்பட்டு சந்தையில் இறக்குமதியானவர்கள் தான் தினகரன், தீபா, ஓ.பன்னீர்செல்வம்  ஆகியோர். அரசியல் என்றால் அதில்  பொதுவாழ்வு, பொதுநலம் வேண்டாமா? சமூக பார்வை வேண்டாமா? மொழியறிவு வேண்டாமா? புரிதல் வேண்டாமா? அனுபவம் வேண்டாமா? தியாகம் வேண்டாமா? 

இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றாவது இந்த மூவரிடம் உண்டா? இதில் எப்படி பன்னீர்செல்வத்தை  இணக்கின்றீர்கள் என யோசிக்கலாம். அவரும் 2001ல் தகுதி மீறி திடீர் என முதல்வர் பதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டவர் தானே? 

இந்த ஆயத்த அரசியல்வாதிகள் எங்கிருந்து தொடங்கினார்கள்?  

ராஜாஜியின் மகன். சி.ஆர். நரசிம்மன்.  சுதந்தர இந்தியாவின் முதல் பொதுத்தேர்தலில் கிருஷ்ணகிரி மக்களவையில் தொகுதியில் 1951, 1957 மக்களவைத் தேர்தலில்  சொற்ப வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றார். அதற்கடுத்து 1962ல் நடந்த தேர்தலில் திமுகவின் க.இராசாராமிடம் தோற்றுப்போனார். அரசியலுக்கு வருவதற்கு முன்னர் எந்த அரசியல் களத்திலும், பொதுவாழ்விலும் இருந்ததாக தெரியவில்லை. 

சுதந்திர போராட்ட வீரர் சேலம் விஜயராகவ ஆச்சார்யாவின் புதல்வர் ஆர்.டி.பார்த்தசாரதி மாநிலங்களவை உறுப்பினராக காங்கிரசால்  அறிவிக்கப்பட்டார். அதற்கு முன் வழக்கறிஞராக பணிபுரிந்தார்.  பொதுவாழ்வில் இருந்ததாக தகவல் இல்லை. 

நேரு தனது மகள் இந்திராகாந்தி அவர்களை ஒருங்கினைந்த காங்கிரசின் தலைவியாக முன்மொழிவதற்கு பாட்டீல்,ஜெயபிரகாஷ் நாராயணன்,  ராஜேந்திர பிரசாத் , கிருபளானி  இந்திராவின் அத்தை விஜயலட்சுமி பண்டிட், சரோஜினி நாயுடு  ஆகியோரே கடுமையாக  எதிர்த்தனர். கடுமையான கருத்துக்களை முன் வைத்தனர். இந்திராகாந்தியை அரசியலில் படிப்படியாக கொண்டு வரவேண்டும் என்பதே அனைவரின் ஆலோசனையும். அதனையும் மீறித்தான் நேரு இந்திராகாந்தியை காங்கிரசின் தலைமை பொறுப்பில் அமர்த்தி அழகு பார்த்தார்.  

கவிக்குயில் சரோஜினி நாயுடு அவர்களின்  புதல்வி பத்மஜா நாயுடு எந்த ஒரு களப்பணியில் இல்லாமல் தான் கவர்னர் பதவிக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டார். 

இப்படியாக பலர் காங்கிரசில் எந்த ஒரு உழைப்பும் இல்லாமல்  முன்னுக்கு கொண்டு வரப்பட்டனர். இவர்களுக்கு பின்னால்  தகுதியானவர்கள் பின்னுக்கு தள்ளப்பட்டனர். 

1986 என நினைக்கின்றேன், உயர் நீதிமன்றத்தில் 16வது கோர்ட்டில் நீதிபதி ரத்னம் அவர்கள் முன்னிலையில் CRP வழக்குகள் விசாரணையில் நடந்துக் கொண்டிருக்கின்றது.  சீனியர் வழக்கறிஞர் வி.பி.ராமன் அவர்களிடம் ஜூனியராக அப்போது பணியாற்றிய ஒரு பெண் வக்கீல் வழக்கறிஞர் குமாஸ்தா ,'மேடம், டெல்லியில் இருந்து தொலைபேசி வந்ததாகவும், இந்த எண்ணுக்கு உங்களை தொடர்புகொள்ள சொன்னதாக'ஒரு துண்டு சீட்டை அளித்தார். அதனை தொடர்ந்து சுமார் 20நிமிடங்கள் நீதிமன்றத்தில் இருந்து வெளியே சென்று வந்தார். 

மாலை டெல்லி பயணம். அடுத்த நாள் டெல்லியில் இருந்து சென்னை பயணமானார். இதற்கிடையில் அவர் மாநிலங்களவை உறுப்பினர் பதவியின் வேட்பாளராகின்றார்.  காங்கிரசின் முன்னால் தலைவரின்  பேத்தி என்ற தகுதியின் அடிப்படையில், அதுவரை காங்கிரஸ் கட்சிக்கு எந்த உழைப்பும் அல்லாத அவரை ராஜ்யசபா உறுப்பினராக அறிவிக்கின்றது அன்றைய காங்கிரஸ்.அன்று என்னருகில் இருந்த , அனைவரும் அறிந்த  உயர்நீதிமன்ற வழக்கறிஞர் திரு.ஏசய்யா என்னிடம்," நல்லவேளை நீயும் நெடுமாறனும் காங்கிரசில் இல்லை" என வேதனையுடன் பகிர்ந்துக் கொண்டார்.  அந்த ஏசய்யா பற்றி இன்னொரு தகவலை இங்கு குறிப்பிட வேண்டும். சென்னை, ஸ்பென்சர் சந்திப்பில் எம்.ஜி.ஆர் சிலைஅருகில் ராஜிவ்காந்தி சிலை அமைக்க வேண்டும் என 1992ல் அனுமதி பெற்றவர். அவரும் மறைந்து விட்டார் என்பது வருத்தத்தக்க விடயம்..

எம்.ஜி.ஆர் தன்னுடன் திரைப்படங்களில் நடித்து வந்த வெண்ணிற ஆடை நிர்மலாவிற்கு 1986ல் மேலவை உறுப்பினர் பதவியை  அளிக்க முன் வந்தார். 

ஆனால்  கே. சுந்தரம் என்ற வழக்கறிஞர் " திவாலான ஒருவர் மேலவை உறுப்பினர் பதவிக்கு போட்டியிட முடியாது என்ற சட்டம் நிலுவையில்  இருப்பதை  குறிப்பிட்டு நிர்மலாவின் நியமனத்தை எதிர்த்து  சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் பொதுநல மனுவொன்றைத் தாக்கல் செய்தார். இதன் தொடர்ச்சியாக பல குளறுபடிகள். தன்னுடன் நடித்த சக நாயகிக்கு உறுப்பினர் பதவி அளிக்க இயலாத மேலைவை அமைப்பு ஆட்டுக்கு தாடி தேவையே இல்லை என ஜனாதிபதி ஒப்புதல் பெற்று வரலாற்று கீர்த்தி மிக்க மேலவையை கலைத்தார்  பிரகஸ்பதி எம்.ஜி.ஆர். 

இது போல பொதுவாழ்வு என்றால் என்னவென்று அறியாத ஜெயலலிதாவை  அரசியலுக்கு அழைத்து வந்தது தான் தமிழக  அரசியலின்  இழுக்கு. அழுக்குகள்அதிமுகவில்அடைக்கலமாகி அவைகள்  ஏற்படுத்திய கறைகளில் சிலர் தான் இந்த  ஓ.பன்னீர்செல்வம், தீபா, தினகரன் ஆகியோர்.. 

சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் பட்ஜெட் தாக்கல் செய்ய வேண்டும் நேருவால் தேடப்பட்ட போது தமிழகத்தில் இருந்து பொருளாதார மேதை ஆர்.கே .சண்முகசெட்டியாரை தேர்வு செய்தனர்.  இவர் கொச்சி சமஸ்தானம் திவானாக  பணி புரிந்தவர். இரண்டாம் உலகப்போரின் இந்தியாவின் நிரந்தர வர்த்தகப் பிரதிநிதியாக ஐக்கிய அமெரிக்காவுக்கு அனுப்பப்பட்டார். பன்னாட்டு நிதியம், உலக வங்கி ஆகிய அமைப்புகளைத் தோற்றுவிக்க பெருமளவில் உதவியவர்.  நாட்டுப்பிரிவினை வந்த போது ஏற்பட்ட கணக்கு வழக்கு சிக்கல்களை திறம்பட, நியாயமான முறையில் தீர்த்துவைத்தவர்.  இலக்கிய மற்றும் எழுத்தாற்றல் மிக்கவர். திறமை இல்லாத வாரிசுகள்முன்மொழிய 

இத்தகைய திறமைசாலியான  இவர் மீதும் அபாண்ட பழி சுமத்தி இரண்டு ஆண்டுகளில்  நிதியமைச்சர் பதவியை ராஜினாமா செய்ய வைத்தனர். 

பணக்காரரர் என்ற ஒரே தகுதியால் டி.டி.கிருஷ்ணமாச்சாரி மத்திய அமைச்சர் பொறுப்பேற்றார். பின்னர் முந்திரா ஊழல் வழக்கில் பதவியை ராஜினாமா செய்தார்.  

இதில் மாறுபட்டவர்கள் தான் நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் , தந்தை பெரியார், ஜெயபிரகாஷ் நாராயணன், ஜோசப்.சி.குமரப்பன்,  கப்பலோட்டிய தமிழன் வ.உ.சி அச்சுதபட்டவர்தன் , கிருபளானி, மோகன் தாரியா போன்ற சில தியாக செம்மல்கள் தான் பதவிகளை நாடாமல் பொதுவாழ்வில் பயணித்த முன்மாதிரிகள். 

அச்சுதபட்டவர்தன் அவர்களைப் பற்றி ஒரு விடயத்தை குறிப்பிட வேண்டும். சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் அமைச்சரவையில் பங்கேற்க வேண்டும் என கோரிக்கை நேரு விடுத்தார். அதற்கு பதில் அளித்த தியாகசீலர் அச்சுதபட்டவர்த்தன் ," என் பணி நாடு சுதந்திரம் பெற்றதுடன் முடிந்துவிட்டது. நான் கிராமத்திற்கு செல்கின்றேன். இதோ இந்த ஜோல்னா பையில் இரண்டு பைஜாமாவும், ஜிப்பாவும் உள்ளது . எனக்கு இது போதும்" என்றார். 

வாசனையற்ற இந்த தீபா, தினகரன், ஓ.பன்னீர்செல்வம் போன்ற காகிதப் பூக்கள் மேடையையும், பாடையையும்  அலங்கரிக்கலாம் ஆனால் இவர்கள் பூசைக்கு உதவும் தியாக மலர்களாக முடியாது.

#இந்தியாஅரசியல்

#KSRadhakrishnanpost

கே.எஸ். இராதாகிருஷ்ணன்

31.03.2017

ஈழப்போர்

ஈழப்போர்:

---------------

கடந்த 30.03.2017 டைம்ஸ் ஆப் இந்தியாஆங்கிலநாளிதழில்;

இலங்கையில்2009ல் நடைபெற்ற தமிழ் இனத்தை அழிக்கும் போருக்கும்,

விடுதலை புலிகளையும் எதிர்த்து போரிட இந்தியா அனைத்து உதவிகளை செய்ததென்று,  அந்தக் காலகட்டத்தில் இந்திய கப்பல்படையின் தலைவராக இருந்த சுனில் லம்பா தெளிவாக கூறியதை செய்தியாக வெளியிட்டது. TU142Mஎன்ற கடல்படை விமானமும் அனுப்பி விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிராக தாக்குதல் நடத்தியது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். 

நஏற்கெனவே மன்மோகன்சிங் தமிழர் பிரச்சினையில் இலங்கை அரசுக்கு ஆதரவாக ஆயுதங்களை கொடுத்தோம் என்று ஒப்புக்கொண்டுள்ளார்.

அரக்கோணத்திலிருந்து இந்த விமானங்கள் இலங்கை போர் முனைக்கு சென்றதாகவும் செய்திகள். இப்படியான நிலையில் கொடூர போர் நடத்திய சிங்கள அரசுக்கு இந்தியா உதவியாக இருந்தது வெட்டவெளிச்சமாகி விட்டது. இந்தப் பிரச்சனைகளை குறித்து சர்வதேச சுதந்திரமான விசாரணை நடத்த வேண்டுமென்று ஐ.நா. சபையில் கேட்டாலும் எந்த பரிகாரமும் கிடைக்காமல் தத்தளிக்கிறார்கள் ஈழத்தமிழர்கள். ஐ. நா. தொடர்ந்து வஞ்சித்து வருகிறது.

ஐ.நா சபையில் மனித உரிமை அமைப்பில் சில நாட்களுக்கு முன்பு ஒரு தீர்மானம் (எண். 24/13) நிறைவேற்றப்பட்டு இருக்கிறது. இதன்படி, இலங்கையில் நடைபெறும் புனரமைப்பு / மறுவாழ்வு நடவடிக்கைகள் குறித்து அறிக்கை தாக்கல் செய்ய இரண்டு ஆண்டுகள் காலநீடிப்பு வழங்கப்பட்டு உள்ளது.

ஏற்கெனவே 2015 அக்டோபர் 1-ம் தேதி ஐ.நா. சபை நிறைவேற்றிய தீர்மானம் (எண். 30/4) கூறியபடி செயல்படுத்துவதைத்தான் இப்போது நீட்டித்து இருக்கிறது. இது, அநீதி என்று (நியாயமாக) குரல்கள் எழுந்து உள்ளன.

கால நீட்டிப்பு இருக்கட்டும். அதைவிட அநியாயம், வேறு ஒன்று இருக்கிறதே!

2015-ல் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானம் எண் 30/4, என்ன சொல்கிறது...? இதற்கும் முன்னதாக, எண் : 19/2 - 22 மார்ச் 2012, எண் : 22/1 21 - மார்ச் 2013; எண் : 25/1 - 27 மார்ச் 2014 என்று பல தீர்மானங்கள் நிறைவேறி உள்ளன.

இவற்றில் எல்லாம், தமிழர்களுக்கு நீதி வழங்கப்பட்டுள்ளதா...? மிக நிச்சயமாக இல்லை. ஐ.நா. சபை நிறைவேற்றி உள்ள அத்தனை தீர்மானங்களிலும், சமீபத்திய ஒன்றையும் சேர்த்து, ஒரு மிகப் பெரிய அநீதி, ஒளிந்து கிடக்கிறது. உண்மை; வெறும் புகார் அல்ல. இவற்றில் எந்தத் தீர்மானத்திலும் எங்கும், ‘தமிழ்’, ‘தமிழர்கள்’, ‘தமிழ் இனம்’ என்கிற சொல்லே இல்லை. ஒரே ஒரு முறை கூட, இச்சொல் வராத படிக்கு, பார்த்துப் பார்த்து மிகுந்த கவனத்துடன் இந்தத் தீர்மானங்கள் வரையப்பட்டு உள்ளன.

அடிக்கடி எல்லோராலும் குறிப்பிடப்படுவது - 2015 அக்டோபர் 1-ம் தேதி நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானம். (எண் : 30/1). இலங்கை நாட்டு மக்கள் அனைவரையும் பொதுவாகவைத்து, மனித உரிமைகள் காக்கப்பட வேண்டும் என்று குறிப்பிடுகிறது - 20 அம்சங்கள், ஐந்து பக்கங்களுக்கு நீளும் இந்தத் தீர்மானம்.

தமிழ் இன மக்களின் இழப்பு, பாதிப்பு என்றெல்லாம் தப்பித் தவறிக்கூட சொல்லவில்லை. எல்லா மக்களின் உரிமைகள் என்றுதான் ஒவ்வோர் இடத்திலும் கூறப்படுகறிது.

தீர்மானம் (எண். 30/13) இலங்கையில் சமரசம், பொறுப்புணர்வு மற்றும் மனித என்றுதான் தலைப்பிடுகிறது.

இலங்கையின் இறையாண்மை, சுதந்திரம், ஒற்றுமை, எல்லைகளின் ஒருமைப்பாட்டை மறுஉறுதி செய்வதாகத்தான் இத்தீர்மானம் தொடங்கவே செய்கிறது. மனித உரிமைகளை, அடிப்படை சுதந்திரத்தை, மொத்த மக்கள் தொகையும் முழுமையாக அனுபவிப்பதை உறுதி செய்தல், அந்த நாட்டு அரசின் முழுப் பொறுப்பு என்கிறது. இது ஒட்டு மொத்தமாக இலங்கை அரசின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வருகிற விவகாரம், ஐ.நா.வுக்கோ ‘மற்றவர்களுக்கோ’ இதில் செய்வதற்கு ஒன்றும் இல்லை என்பதை உரக்கச் சொல்வது போலத்தான் தீர்மானம் தொனிக்கிறது.

அதாவது, ‘உரிமைப் பந்து’, இப்போதும், எப்போதும் இலங்கை அரசின் கோட்டுக்குள்தான் இருக்கும் என்று நிறுவுகிறது. இத்துடன் நின்று விடவில்லை. ஒரு நீண்ட பட்டியல் இட்டு இவற்றையெல்லாம் வரவேற்பதாகவும் சொல்கிறது.

அவை என்னென்ன...?

ஜனவரி, ஆகஸ்ட் 2015-ல் நடைபெற்ற ‘வரலாற்று சிறப்பு மிக்க’ சுதந்திரமான நேர்மையான தேர்தல்கள் மூலம் இலங்கையில் நடைபெற்ற ஜனநாயக முறையிலான அரசியல் மாற்றத்தை; முன்னர், மோதல் காரணமாக பாதிக்கப்பட்ட வடக்கு, கிழக்கு பகுதிகளில், சிவில் நிர்வாகத்தை வலுப்படுத்த எடுத்து வரும் முயற்சிகளை, உட்கட்டமைப்பு வசதிகளை மறு நிர்மாணம் செய்வதில் இலங்கை அரசு கண்டுள்ள முன்னேற்றத்தை; உள்நாட்டில் இருப்பிடம் இழந்த ஆட்கள்; (கவனிக்கவும் - தமிழர்கள் அல்ல) மற்றும் உள்நாட்டில் இவ்வாறு உள்ள ‘எல்லா’ மக்களுக்கும் உதவ வேண்டிய உலக நாடுகளுக்கு இலங்கை அரசு விடுத்த அழைப்பை...

மேலெழுந்த வாரியாகப் பார்த்தால் சரியானதாகத் தோன்றும் இந்த ‘வரவேற்பு’ மொழிகள், உண்மையில் இலங்கை அரசின் எல்லா நடவடிக்கைகளுக்கும் ஒட்டு மொத்த ஆதரவைத் தெரிவிப்பதாகத்தான் உள்ளதே தவிர, மிக மோசமாக பாதிக்கப்பட்ட ஓர் இன மக்களுக்கு ஆறுதல் தருவதாக இல்லை. இதிலே இன்னொரு வேடிக்கை. லஞ்சம், ஊழல், மோசடி மற்றும் அதிகார துஷ்பிரயோகம் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகளைப் புலனாய்பு செய்யும் இலங்கை அரசின் நடவடிக்கைகளைப் பாராட்டுகிறது தீர்மானத்தின் ஓர் அம்சம்.

2015 பிப்ரவரி 4-ம் தேதி ஒரு பிரகடனத்தில், இனம், மத வன்முறையால் இறந்தோர், பாதிக்கப்பட்டோருக்கான அறிவிப்பை இலங்கை அரசு வெளியிட்டது. இதனையும் ஐ.நா. வரவேற்கிறது. சூட்சுமம் புரிகிறதா...? இது முழுக்கவும் இன வன்முறை அல்ல: மத அடிப்படையிலும் வன்முறை என்று கூறுகிறது இலங்கை அரசு. இதனைத் தான் வரவேற்கிறது ஐ.நா.சபை.

இந்தத் தீர்மானம்தான் என்று இல்லை. 2014 ஏப்ரல் 9-ம் தேதி நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானம் எண் 25/1 இதையேதான் கூறுகிறது. இந்து, முஸ்லிம், கிறிஸ்தவ சமுதாய மக்களுக்கு எதிரான தாக்குதல்களில், ஐ.நா.சபை (ச்டூச்ணூட்ஞுஞீ) துணுக்குறுகிறதாம். கோயில், மசூதி, சர்ச் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களைப் புலனாய்வு செய்ய வலியுறுத்துகிறது தீர்மானத்தின் நான்காவது அம்சம், ‘இரு தரப்பும்’ செய்த மனித உரிமை மீறல்கள் மற்றும் குற்றங்களைப் புலனாய்வு செய்யக் கேட்கிறது அம்சம் 10(ஞ) நன்றாக திட்டமிட்டு  தீர்மானத்தில் எங்கும் ஒருமுறையும் ‘தமிழ்’ என்கிற சொல் வராமல் மிகுந்த கவனத்துடன் இலங்கை அரசு சொற்படி, ஐ.நா. இதனை வரைந்தாற்போல் தெரிகிறது.

இல்லை இல்லை. ஒரே ஒரு இடத்தில் ‘தமிழ்’ வருகிறது. தீர்மானத்தின் அம்சம் 5 பக்கம் 3-ல், ஒரு போராளி அமைப்பின் ‘மீறல்கள்’ காரணமாக எழுந்த இழப்புகளை ஈடு செய்வது குறித்து சொல்லப்படுகிறது. அவ்வமைப்பின் பெயரிலேயே தமிழ் இருப்பதால் ‘வேறு வழி இன்றி’ தீர்மானத்திலும், ‘தமிழ்’ இடம் பெற்று விடுகிறது!

இனப் போர், இனப் படுகொலை என்கிற கோணம் வராதபடியேதான் ஐ.நா.சபையின் அணுகுமுறை ஆரம்பத்தில் முதலே இருந்து வந்துள்ளது. மத அடிப்படையிலும் மோதல்கள் நிகழ்ந்ததாகவும், இலங்கையின் எல்லா மக்களும் பாதிக்கப்பட்டதாகவும், ஒட்டு மொத்த நாடுமே மறு நிர்மாணம் செய்யப்பட வேண்டும் என்பதாகவும் இலங்கை அரசு, போலியான ஒரு காட்சியை உருவகப்படுத்துகிறது; இதற்கு, ஐ.நா.சபை முற்றிலுமாகத் துணை போய் இருக்கிறது என்கிற தோற்றம் ஏற்படுவதைத் தடுக்க முடியவில்லை.

#ஈழப்போர்

#eelam

#இலங்கை

#KSRadhakrishnanpost

கே.எஸ். இராதாகிருஷ்ணன்

1/4/2017

நாராயணசாமி நாயுடு

விவாசாய சங்க எழுச்சி  தலைவர் திரு

நாராயணசாமி நாயுடு அவர்களுக்கு கோவில்பட்டியில் சிலை அமைப்பது குறித்து எனது பேட்டி இன்றைய(2-4-17) தி இந்து தமிழ்  நாளிதழில் வெளியாகியுள்ளது.

------------------------------------

திரு நாராயணசாமி நாயுடு அவர்கள்- நினைவலைகள்

சுதந்திர இந்தியாவில் விவசாயிகளின் நலன் கருதி போராட்டங்களில் பங்கு பெற்றும் பல்வேறு போராட்டங்களையும் பொறுப்பேற்று நடத்தியவர். அவருக்கு  நானும் உறுதுனையாக இருந்துள்ளேன் என்பது  ஒன்று. இன்று தி இந்து நாளிதழில் திரு நாராயணசாமி அவர்கள் 60ஆண்டுகள் முன்பே விவசாயிகல் நலன் கருதி செய்த போராட்டத்தை குறிப்பிட்டு செய்தி வெளியிட்டுள்ளனர் , அதே செய்தியில் என்னுடைய கருத்தைக் கேட்டும் பதிவு செய்து இன்றைய இதழில் வெளியாகியுள்ளது 

விவசாயசங்க வழக்குகளை உயர்நீதிமன்றத்தில் கவனித்துக்கொண்டேன் .விவசாயிகள் மீது ஏவபட்ட #ஜப்தி நடவடிக்கைகளை தடுத்தும் , #விவசாயிகளின் கடன் நிவாரண சட்டங்களில்  உரிமைகள் கிடைக்க கூடிய வகையில் வாதாடி விவசாயிகளுக்கு நிவாரணம்  அடியேன் 1970,80களில் பெற்று தந்தேன் . கோவில்பட்டி பயணியர் விடுதியில் மாரடைப்பால் நாராயணசாமி நாயுடு  இறந்த காலத்தில் (1984)அங்கு அவரோடு இருந்தவன் .கோவில்பட்டி பயணியர் விடுதிக்கு செல்லும்போது எல்லாம் பின் பக்கம் உள்ள வடக்கு பார்த்த அறையை பார்த்தாலே நாராயணசாமி நாயுடு  நினைவு வரும் .

#கோவில்பட்டியில் அவர் மறைந்ததால் அங்கு அவரின் முழு உருவ சிலையை வைக்க நடவடிக்கை மேற்கொண்டுள்ளோம்  . அவர்குறித்தான முழு வாழ்க்கை குறிப்புகளை என் சமுகவளைதளத்தில் பலதடவை ஏற்கனவே பதிவு செய்துள்ளேன் .

..........................

தமிழகத்தில் விவசாயிகள் 1950லிருந்து போராடினாலும், 1967ல் முதல் முதலாக கோவை ஜில்லா விவசாய சங்கம், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஜி.கே. சுந்தரம் அவர்கள் தலைமையில் துவக்கப்பட்து.  வி.கே. பழனிச்சாமி கவுண்டர் தலைவராகவும், என்.எஸ்.எஸ். மன்றாடியார் இணைத் தலைவராகவும், பி.ராமசாமி நாயுடு பொருளாளராகவும், சி.நாராயணசாமி நாயுடு செயலாளராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.  இந்த அமைப்பில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாக இருந்த கரூர் முத்துசாமி கவுண்டர், நீலகிரி நஞ்சா கவுடா, சாத்தூர் ராமமூர்த்தி, குலாம் மொய்தீன் மற்றும் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களாக இருந்த கோவை ஆர். கிருஷ்ணசாமி கவுண்டர், தென்காசி ஏ.ஆர். சுப்பையா முதலியார், சாத்தூர் சங்கிலி மற்றும் மதுராந்தகம் முத்துமல்லா ரெட்டியார், டாக்டர் சிவசாமி, டாக்டர் கொண்டல்சாமி, வி.கே. ராமசாமி, என்.எஸ். பழனிச்சாமி, கே. வரதராஜன், பால் பாண்டியன் போன்றோர் ஆரம்ப கட்டத்தில் விவசாய சங்கத்தை தமிழ்நாடு முழுவதும் எடுத்துச் சென்று விவசாயிகள் மத்தியில் எழுச்சியை உருவாக்கினர்.

குறிப்பாக சி. நாராயணசாமி நாயுடுவின் பங்கு விவசாயிகள் போராட்டத்தில் ஒரு திருப்புமுனையாகும். அவருடைய தலைமையில் விவசாயப் போராட்டம் வீறுகொண்டு எழுந்தது.  கோவை செங்காலிப் பாளையத்தில் 6.2.1925ல் விவசாய குடும்பத்தில் பிறந்த நாராயணசாமி நாயுடு, விவசாயிகளின் உரிமை வேட்கைக்காக, இளைஞராக இருக்கும்பொழுதே போராட துணிந்தவர்.  1950களின் தொடக்கத்தில் விவசாயத்திற்கு மின்சாரம் வழங்குவது 16 மணி நேரத்திலிருந்து 4 மணி நேரமாக குறைக்கப்பட்டது.  பம்பு செட்களின் மூலம் பயிர்களுக்கு நீர் பாய்ச்ச முடியவில்லை. 1957ல் இதை எதிர்த்து நாராயணசாமி நாயுடு தலைமையில் கோவை மாவட்ட ஆட்சித் தலைவர் அலுவலகத்தின் முன்பு போராட்டம் நடத்தி 16 மணி நேரம் விவசாயத்திற்கு மின்சாரத்தை பெற்றுத் தந்தார்.  அதன் பின் மின் கட்டண உயர்வை எதிர்த்தும் போராடினார்.  கடன் வசூல், ஜப்தி நடவடிக்கையை எதிர்த்தும் ஐயா நாராயணசாமி பல போராட்டங்களை நடத்தியதுண்டு. இந்தப் போராட்டங்கள் விளைவாக தமிழகமே விவசாயிகளை பார்த்தது. கோவை, கோவில்பட்டி போன்ற இடங்களில் கட்டைவண்டி போராட்டங்கள் இந்தியாவையே திரும்பி பார்க்க வைத்தது.  விவசாயிகள் போராடியதால் நகரத்தில் வாழ்பவர்களுக்கு பாலும், காய்கறிகளும் செல்லாமல் நகரவாசிகள் ஒரு வார காலம் அப்போது சிரமப்பட்டதெல்லாம் செய்திகள். இந்தப் போராட்டங்கள் குறித்து, நியூ யார்க் டைம்ஸ் இந்த மாட்டு வண்டிகளை பார்த்து “இந்திய விவசாயிகளின் பாட்டன் டாங்குகள்” என்று அப்பொழுது எழுதியது.

அந்த காலகட்டத்தில் நாராயணசாமி நாயுடுவின் போராட்டத்தில் அடியேனும், விவசாய குடும்பத்தை சேர்ந்த கல்லூரி மாணவர்களையும் ஈடுபடுத்திய நினைவுகளும் மனதில் இருக்கிறது. அது மட்டுமல்லாமல் விவசாயிகளுடைய கடன் தொல்லைக்கு வருவாய் துறை அதிகாரிகள், விவசாயிகளின் வீட்டிலுள்ள பண்டபாத்திரங்களையும், கதவுகளையும் 1975 அவசரநிலை காலத்தில் பிடுங்கி சென்றதை எதிர்த்து வழக்குத் தொடுத்து ஜப்தி நடவடிக்கைகளை நிறுத்தியும், கடன் நிவாரணத்தையும் விவசாயிகளுக்கு அடியேன் பெற்றுத் தந்தது மனதிற்கு ஓர் ஆறுதலான செய்தி.  நாராயணசாமி நாயுடு சென்னைக்கு வந்தாலோ, கோவில்பட்டி பக்கம் வந்தாலோ அவருடன் இருப்பது வாடிக்கை. இன்றைக்கும் கோவில்பட்டி பயணியர் விடுதிக்கு செல்லும்போது 1984 தேர்தலின்போது, 21.12.1984ல் அதே பயணியர் விடுதியில் உள்ள வடக்கு அறையில் ஐயா நாராயணசாமி மாரடைப்பால் காலமானார். அங்கு செல்லும்போதெல்லாம் அவருடைய நினைவுகள் வந்துவிடும்.  கோவில்பட்டி நகரில் ஐயா நாராயணசாமி அவர்களுக்கு சிலை எடுக்கும் பணிகளையும் கவனித்து வருகின்றேன்.

ஐயா அவர்கள் ஜாதி, மதம், அரசியலுக்கு அப்பால் இந்த விவசாய அமைப்பை எடுத்து செல்ல விரும்பினார். ஒரு கட்டத்தில் மற்றவர்களுடைய வேண்டுகோளை மறுக்க முடியாமல் 1982ல் உழவர் உழைப்பாளர் கட்சியைத் துவக்கினார்.  அதே ஆண்டு செப்டம்ரில் பெரியகுளம் நாடாளுமன்ற இடைத்தேர்தலிலும், 1984 செப்டம்பர் தேர்தலிலும் போட்டியிட்டார்.  இந்த கட்சியைவிட தமிழக விவசாயிகள் சங்கம்தான் எனக்கு நிறைவாக உள்ளது என்று அவர் சொன்னதை கேட்டுள்ளேன். தமிழக விவசாயிகள் சங்கமும், அதன் போராட்ட விவரங்கள் குறித்தும் நான் எழுதிய நூல் விரைவில் வெளிவர உள்ளது.

விவசாயிகள் போராட்டத்தில் உயிர் நீத்த தியாகிகளுடைய தியாகத்தை நினைத்துப் பார்க்கவேண்டும். கோவை பெருமாநல்லூர், மல்லேகவுண்டபாளையம், அய்யம்பாளையம், சேலம் மாவட்டம் பெத்தநாயக்கம் பாளையம், சாத்தூர் அருகே உள்ள வெத்தலையூரணி, விருதுநகர் அருகே உள்ள மீசலூர், பாலவநத்தம், வேடசந்தூர், கோவில்பட்டி அருகே உள்ள அப்பணேரி, குருஞ்சாக்குளம், மதுரை அருகே உள்ள நொச்சோடைப்பட்டி, வேலூர் அருகே உள்ள ஒருகத்தூர், விருதுநகர் அருகே உள்ள வாகைகுளம், உடுமலைப்பேட்டை, திருத்தணி அருகே உள்ள கண்டிகை, விழுப்புரம் அருகே உள்ள வீரப்பெருமாள்புரம் போன்ற இடங்களில் போராடிய விவசாயிகள் மீது காவல்துறையினர் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினார்கள். கோவில்பட்டி நகரில் மட்டும் 1970, 1991 ஆகிய வருடங்களில் இரண்டு முறை துப்பாக்கிச்சூடு நடந்தது.  மொத்தம் இதுவரை துப்பாக்கிச்சூட்டுக்கு பலியான விவசாயிகளின் எண்ணிக்கை 70 வரை தியாகிகளின் பட்டியல் இடம்பெறுகிறது.

http://ksradhakrishnan.in/%E0%AE%B5%E0%AF%87%E0%AE%A4%E0%AE%A9%E0%AF%88%E0%AE%AF%E0%AF%88-%E0%AE%85%E0%AE%B1%E0%AF%81%E0%AE%B5%E0%AE%9F%E0%AF%88-%E0%AE%9A%E0%AF%86%E0%AE%AF%E0%AF%8D%E0%AE%AF%E0%AF%81%E0%AE%AE%E0%AF%8D/

#விவாசாயசங்கஎழுச்சி 

#நாராயணசாமிநாயுடு

#கோவில்பட்டி

#KSRadhakrishnanpost

கே.எஸ். இராதாகிருஷ்ணன்

2/4/2017

இரண்டாவது சட்டமன்றம் (1957-1962) தி.மு.க. தமிழக சட்டப்பேரவையில் முதன் முதலாக 29.04.1957-ல் தனக்கான கணக்கை துவங்கியது.

இரண்டாவது சட்டமன்றம் (1957-1962)

தி.மு.க. தமிழக சட்டப்பேரவையில் முதன் முதலாக 29.04.1957-ல் தனக்கான கணக்கை துவங்கியது.

-------------------------------------

அன்றைய சென்னை மாகாணத்தில் 1957ல் நடைபெற்ற பொதுத்தேர்தலில் தி.மு.க முதன்முதலாக தேர்தலில் போட்டியிட்டது.தமிழகத்தில் 4 கட்ட தேர்தல் அச்சமயத்தில் நடைபெற்றது. 

தி.மு.க சார்பில் 15 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களும், 2 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களும் இத்தேர்தலில் வெற்றி பெற்றனர். காங்கிரசில் அப்போது சீர்த்திருத்த காங்கிரஸ் என்ற பிரிவும் ஏற்பட்டது. 

தி.மு.க. சார்பில் சேலம் மாவட்டம் ஆத்தூர் சட்டபேரவை தொகுதியிலிருந்து அப்போது வெற்றிபெற்ற எம்.பி. சுப்பிரமணிய, பிற்காலத்தில் காங்கிரஸ் கட்சியில் சேர்ந்தார். 1980-ல் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி தலைவராகவும் இருந்தார். அக்காலத்தில் தமிழகம் அறிந்த அரசியல் தலைவர் ஆவார். அவரை எம்.பி.எஸ். என்று அன்போடு அழைப்பார்கள். காங்கிரசில் அப்போது மூப்பனார், நெடுமாறன் என்ற இரு அணிகள் இருந்தன. நெடுமாறனோடு எம்.பி.சுப்பிரமணியம், வாழப்பாடி ராமமூர்த்தி, தஞ்சை ராமமூர்த்தி, துளசி அய்யா வாண்டையர், மணலி இராமகிருஷ்ண முதலியார், தீர்த்தக்கிரி கவுண்டர், ஜீவரத்தின முதலியார், கவிஞர் கண்ணதாசன் போன்ற முன்னணி காங்கிரஸ் தலைவர்களெல்லாம் இருந்தனர். நானும் அந்த அணியில் இருந்த காரணத்தினால் எம்.பி. சுப்பிரமணியம் அவர்களோடு நெருக்கமாக பழகக்கூடிய வாய்ப்பு கிட்டியது.

முதல் தடவை தி.மு.க. சட்டமன்ற உறுப்பினராக பேரவைக்கு சென்ற நிகழ்வுகளெல்லாம் எனக்கு அடிக்கடி அவரோடு செல்லும்போதெல்லாம் எனக்கு சொல்வதுண்டு.

சட்டபேரவைக்கு முதன்முதலாக செல்கிறேன் என்று நானும், சிலரும் புது வெள்ளைச் சட்டைகளை வாங்கி அணிந்துகொண்டு மகிழ்ச்சியோடு சென்றோம் என்றார். அவர் சொல்லிய நிகழ்வுகளும், அண்ணாவின் நம்நாடு, தினமணி, தினத்தந்தி, ஆங்கில இந்து, சட்டபேரவை மலர்களை கொண்டு கிடைத்த தகவல்களை கொண்டு 1957-ல் சட்டபேரவை எப்படி அமைந்தது என்று கீழே குறிப்பிட்டுள்ளேன்.

..........................

இரண்டாவதுசட்டமன்றப்பேரவைக்கான தேர்தலில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 205 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட பேரவை சேர்ந்து ஆங்கிலோ இந்திய நியமன உறுப்பினர் சேர்ந்து206 பேர். சென்னை சட்ட மன்றப் பேரவை உறுப்பினர்களாக இருந்தனர்.

மொத்தமுள்ள 205 இடங்களில் காங்கிரஸ் கட்சி 151 இடங்களையும், திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் 15 ம், காங்கிரஸ் சீர்திருத்தக் குழு 9-ம், கம்யூனிஸ்ட் கட்சி 4-ம், பார்வர்டு பிளாக் கட்சி 3-ம், பிரஜா சோஷலிஸ்ட் கட்சி 2-ம், சோஷலிஸ்ட் கட்சி 1-ம் மற்றும் சுயேச்சைகள் 22 இடங்களில் பெற்றனர்.

சட்டசபை தேர்தல் முடிவுகள் 1957 ஏப்ரல் முதல் வாரத்தில் வெளியாகின. காமராஜர் தலைமையில் 13.04.1957 அன்று அமைச்சரவை பொறுப்பேற்றது. சட்டமன்றம் 29.04.1957 கூடுவதற்கு முன்னால் இந்த அமைச்சரவை பொறுப்பேற்றது.

13.04.1957 - அன்றுள்ளபடிகாமராஜர் மந்திரிசபையில் மந்திரிகளாக இருந்த அனைவரும், இந்தத் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றனர்.

மந்திரிசபை பதவி ஏற்பு

1957 ஏப்ரல் 13-ந்தேதி காமராஜர் இரண்டாவது முறையாக முதல் - அமைச்சராகப் பதவி ஏற்றார். அவருக்கு கவர்னர் ஏ.ஜே.ஜான் பதவிப்பிரமாணம் செய்து வைத்தார்.

முந்தைய அமைச்சராகளாக இருந்த சி.சுப்பிரமணியம், பக்தவச்சலம், எம்.ஏ. மாணிக்கவேலா ஆகியோர் மீண்டும் அமைச்சர்கள்னார்கள். இவர்களுடன் ஆர்.வெங்கட்ராமன், பி.கக்கன், வீ. ராமையா, லூர்தம்மாள் சைமன் ஆகியோர் புதிய அமைச்சரஅவையில் இடம் பெற்றனர்.

 

அப்போது அண்ணா நடத்திய "நம்நாடு இதழில் சட்டமன்றத்துக்கு தி.மு.க. சென்றதை குறித்த செய்தி வருமாறு :

சென்னை, ஏப்.29- நாட்டு மக்களின் எதிர்கால நல்வாழ்விற்குப் பணியாற்றுவதற்காக சட்டமன்றம் சென்றும் தி.மு.கழக சட்டசபை உறுப்பினர்கள் இன்று காலை 10 மணி அளவில், ‘அறிவக’த்திலிருந்து புறப்பட்டனர்.

கழக வரலாற்றில் முதன் முறையாகச் சட்டமன்றப் பணியாற்றச் சென்றும் பொறுப்புணர்வின் ‘சாயல்’, மன்ற உறுப்பினர்களின் முகப் பொலிவில் தெள்ளத் தெளிவாகப் பிரதிபலித்தது.

சாலையில், அனைவருக்கும் சிற்றூண்டி வழங்கப்பட்டது.

துணைப் பொதுச்செயலாளர் என்.வி. நடராசன் அவர்கள் உடனிருந்து வழியனுப்ப, அண்ணா அவர்களும் அவரைத் தொடர்ந்து மற்ற உறுப்பினர்களும் சட்டமன்றம் நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.

‘அறிவக’த்தில் கூடியிருந்த ஏராளமான தோழர்கள் வாழ்த்துக் கூறினர்.

கூடியிருந்த அனைவருக்கும் இனிப்புகள் வழங்கப்பட்டன.

சென்னை சட்டசபைத் தலைவர் பதவிக்கு டாக்டர் யு. கிருஷ்ணாராவ் அவர்களும், துணைத் தலைவர் பதவிக்கு பி. பக்தவச்சலம் அவர்களும் காங்கிரஸ் அபேட்சகர்களாகதேர்ந்தெடுத்திருக்கின்றனர்."-நம்நாடு,30-4-1957

முதல் - அமைச்சர் காமராஜர் சாத்தூர் தொகுதியில் போட்டியிட்டார்.

காமராஜருடன் கருத்து வேற்றுமை கொண்ட சில காங்கிரஸ்காரர்கள், "சீர்திருத்தக் காங்கிரஸ்" என்ற கட்சியை அமைத்து, காங்கிரசை எதிர்த்து போட்டியிட்டனர்.

இந்தக் கட்சியின் தலைவரான ஜெயராம ரெட்டியார், காமராஜரை எதிர்த்து போட்டியிட்டார். காமராஜருக்கு 36,400 ஓட்டுகளும், ஜெயராம ரெட்டியாருக்கு 31,683 ஓட்டுகளும் கிடைத்தன.

தி.மு. கழகத்தைத் தேர்தலில் ஈடுபடுத்துவதற்கு முன், அதுகுறித்து தி.மு.கழகத்தினரிடம் ஜனநாயக முறைப்படி அண்ணா வாக்கெடுப்பு நடத்தினார். தி-மு.கழகத்தின் இரண்டாவது மாநில மாநாடு 1956 மே 17-ந் தேதி முதல் 4 நாட்கள் திருச்சியில் நடந்தபோது, இந்த வாக்கெடுப்பு நடந்தது.தேர்தலில் போட்டியிட வேண்டும் என்று விரும்புவோர் சிவப்பு நிறப் பெட்டியிலும், வேண்டாம் என்று கருதுவோர் கறுப்பு நிறப் பெட்டியிலும் ஓட்டுப்போட வேண்டும் என்று முடிவாயிற்று.

கொட்டும் மழையில் வாக்கெடுப்பு

அதன்படி வாக்கெடுப்பு நடந்தது. அன்று சூறாவளியுடன் பெருமழை பெய்ததால், பலர் ஓட்டுப்போட முடியவில்லை.

எனினும் பதிவான ஓட்டுகளை எண்ணிப்பார்த்ததில், தேர்தலில் போட்டியிட வேண்டும் என்று 56,942 பேர்களும் போட்டியிடக்கூடாது என்று 4,203 பேரும் வாக்களித்திருந்தனர்.

பெரும்பாலோர் அளித்த தீர்ப்பின்படி, 1957 தேர்தலில் தி.மு.கழகம் போட்டியிட்டது.

சட்டமன்றத்திற்கு 124 இடங்களிலும், நாடாளுமன்றத்திற்கு 11 இடங்களிலும் தி.மு.க போட்டியிட்டது.

15 இடங்களில் வெற்றி

இதில் சட்டமன்றத்திற்கு 15 இடங்களிலும், நாடாளுமன்றத்திற்கு 2 இடங்களிலும் தி.மு.க. வெற்றி பெற்றது.

சட்டசபைக்கு

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் : 

அண்ணா,கலைஞர், பேராசிரியர்,சத்திய வாணிமுத்து, ஆசைத்தம்பி, கடம்பூர் அண்ணாமலை, ஆனந்தன், இருசப்பன், ஏ. கோவிந்தசாமி, ப.உ. சண்முகம், வி.எஸ். சந்தானம், எம்.பி. பாரதி, எம்.பி. சுப்பிரமணியம், எம். செல்வராசு டி. நடராசன்.

தி.மு.க சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் 2-ஆவது சட்டப்பேரவைத் தொடங்கிய 29.04.1957 அன்று உறுப்பினராக பதவி ஏற்றுக் கொண்டனர்.

29.04.1957அன்று இதனுடைய 60-ஆவது ஆண்டு எட்டுகிறது.

சட்டப்பேரவைக்குள் நுழைந்தவுடன் பேரறிஞர் அண்ணா தன்னுடைய கன்னிப் பேச்சியை பேசினார். அவரைத் தொடர்ந்து தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் தன்னுடைய கன்னிப் பேச்சியை 04.05.1957-ல் பேசினார். இதுதான் கலைஞர் அவர்களின் சட்டமன்றத்தில் ஒலித்த முதல் குரல்.

நாடாளுமன்றத்திற்குதேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் : 

ஈ.வெ.கி. சம்பத். ஆர். தர்மலிங்கம்.

அண்ணா அவருடைய சொந்த ஊரான காஞ்சீபுரத்தில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். அவருக்கு 31,861 ஓட்டுகளும், எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட காங்கிரஸ் பேட்பாளர் டாக்டர் சீனிவாசனுக்கு 20,718 ஓட்டுகளும் கிடைத்தன.

கலைஞர் குளித்தலை தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். அவருக்கு 22.785 ஓட்டுகள்.

தி.மு.க பொதுச்செயலாளராக இருந்த நாவலர் சேலத்தில் போட்டியிட்டு தோல்வி அடைந்தார்.

தி.மு.க சொற்ப இடங்களில்தான் வெற்றி பெற்றது என்றாலும், போட்டியிட்ட முதல் தேர்தலில் 15 இடங்களைக் கைப்பற்றியது அண்ணாவுக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்தது. 31.3.1957 அன்று கடற்கரையில் நடந்த பாராட்டுக் கூட்டத்தில் அண்ணா சொன்னார்.

"நாங்கள் பெற்ற வெற்றி குறைவானது என்றாலும், முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. தி.மு.க. சார்பில் போட்டியிட ஆளே கிடைக்காது என்று முதலில் கேலி பேசியவர்கள், பிறகு நமக்கு ஒரு இடம் கூட கிடைக்காது என்றார்கள். இப்போது ‘15 இடங்கள் தானே’ என்கிறார்கள். அவர்களின் கேலி மொழி நமக்கு உற்சாகத்தைத் தரட்டும்.

நாவலர் நெடுஞ்செழியன் தோல்வியுற்றதால் நாங்கள் 15 பேர் சட்டசபைக்கு செல்லும்போது ஈட்டி பாய்ந்த இதயத்துடன் செல்கிறோம். நாவலரையும் என்றைக்கு நாம் சட்டமன்றத்துக்குள் அழைத்துச் செல்கிறோமோ அன்றுதான் நாம் மன நிம்மதி பெறமுடியும்."

இவ்வாறு அண்ணா கூறினார்.

‘சட்டசபையில் நடைபெறும் விவாதங்கள் நாகரிகத்துடன் இருக்க வேண்டும். சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் அவரவர் தொகுதியின் முன்னேற்றத்துக்குப் பொறுப்புடன் பாடுபட வேண்டும்" என்று வலியுறுத்தினார்.

சட்டமன்ற முக்கிய நிகழ்வுகள்:

1. 1957 பொதுத் தேர்தலுக்குப் பின் அதுகாறும் அரசினர் தோட்டத்தில் அமைந்திருந்த புதிய சட்டமன்றக் கூடத்தில் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த பேரவை, சில பல மேம்பாடுகளுக்கு உள்ளான தற்போதுள்ள சட்டமன்ற மண்டபத்தில் செயல்பட்டது.

2. ஆளுநர் திரு ஏ.ஜே.ஜான் தன்னுடைய பதவிக் காலத்திலேயே 1957-ல் இயற்கை எய்தினார்.

3. 1959 ஏப்ரலில் சட்டப் பேரவை, உதக மண்டலத்தில், தற்போது ‘தமிழகம்’ எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ள அரண்மூர் அரண்மனையில் கூடியது. 180 பேருக்கு மட்டுமே இருக்கை வசதிகள் இருந்த போதிலும் பேரவை அங்கு 9 நாட்கள் நடைபெற்றது.

4. அப்போதிருந்த பேரவைத் தலைவர் டாக்டர் யு. கிருஷ்ணா ராவ், தன்னுடைய பதவிக் காலத்திலேயே 1961-ல் இயற்கை எய்தினார். சட்டப் பேரவையின் காலம் 1962-ல் முடியும் வரை துணைத் தலைவரே பேரவைத் தலைவரின் பணிகளை ஆற்றி வந்தார்.

5. 1961-ல் நிறைவேற்றப்பட்ட மத்திய அரசு சட்டத்தின்படி, இரட்டை உறுப்பினர் தொகுதிகள் ஒழிக்கப்பட்டு, தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினர் மற்றும் மலைச் சாதியினருக்கு என தனித் தொகுதிகள் ஒதுக்கப்பட்டன.

 #தமிழகஅரசியல் #தேர்தல்1957 #பொதுத்தேர்தல் 

#திமுகசட்டமன்றநுழைவு 

#காமராஜர்அமைச்சரவை 

#tamilnadu1957elections

#dmk

#KSRadhakrishnanpost

கே.எஸ். இராதாகிருஷ்ணன்

1/4/2017

ஐ.நா. பொதுச் சபைத் தேர்தலில் சீர்திருத்தம் ;இந்தியா வலியுறுத்தல்

ஐ.நா. பொதுச் சபைத் தேர்தலில் சீர்திருத்தம் ;இந்தியா வலியுறுத்தல்:

------------------------------------

ஐ.நா பொதுச் சபைக்கான தேர்தலில் சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என 30-3-2017 ல் இந்தியா வலியுறுத்தியுள்ளது.

இதுகுறித்து  ஐ.நா. செயல்பாடு தொடர்பாக நடைபெற்ற விவாதத்தின்போது ஐ.நா.வுக்கான இந்தியத் தூதரக அதிகாரி அஞ்சனி குமார் கூறியாவது. உலகம் முழுமைக்குமான ஒரு நாடாளுமன்றமாக ஐ.நா. பொதுச் சபை உருவாக்கப்பட்டது. அந்த வகையில் அந்தச் சபைக்கு நடைபெறும் தேர்தலில் சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்வதுதான் ஐ.நா.வின் மேற்கொள்ளப்படும் சீர்திருத்தங்களுக்கு அடிப்படையாக அமையும்.

ஐ.நா.வின் மாண்பை நிலைநாட்ட அதன் பொதுச் சபைத் தேர்தல்கள் முறையாக நடைபெற வேண்டும் என்பதை இந்தியாவும், பிற நாடுகளும் தொடர்ந்து சுட்டிக்காட்டி வருகின்றன.

தற்போது ஐ.நா. பாதுகாப்புக் கவுன்சிலில் நடைபெறும் அரசியல் சித்துவிளையாட்டு ஐ.நா. சபை தோற்றுவிக்கப்பட்டதன் நோக்கத்தையே குலைப்பதாக உள்ளது.

ஐ.நா. பொதுச் சபையில் தேர்தல் நடைபெறும்போது, அந்த இடம் முழுவதும் பிரசார பதாகைகளாலும், பரிசுப் பொருள்களாலும் நிரம்பி வழிவது அதிர்ச்சியளிப்பதாக உள்ளது.

உலகின் வேறு எங்கு நடைபெறும் தேர்களிலும் இது போன்ற நடைமுறைகள் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.

எனவே தேர்தல் முறையின் புனிதத்தன்மையைக் காக்க ஐ.நா. பொதுச்சபைத் தேர்தலின் போது பிரசாரப் பதாகைகளுக்கும் பரிசுப் பொருள்களுக்கும் தடைவிதிக்க வேண்டும்.

மேலும், வாக்குச் சீட்டில் வேட்பாளரின் பெயரை எழுவது எழுத்துப் பிழை போன்ற குழப்பங்களுக்கு வழிவகுக்கும். அதற்குப் பதில் வேட்பாளர்களின் பெயர்களை அச்சிட்டு அந்தப் பெயர்களில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்து வாக்களிக்கும் முறையைப் பின்பற்றலாம்.

மேலும் மின்னனு வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்கள் உள்ளிட்ட நவீன தொழில்நுட்பங்களை தேர்தலில் பயன்படுத்துவது குறித்து ஐ.நா. பரிசீலிக்க வேண்டும் என்றார் அஞ்சனிகுமார்.

#ஐநா

#uno

#KSRadhakrishnanpost

கே.எஸ். இராதாகிருஷ்ணன்

1/4/2017