இந்த உலகில் ‘அப்பாவித்தனம்’ என்பது பெரும்பாலும் தவறாகவே புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது.

 இந்த உலகில் ‘அப்பாவித்தனம்’ என்பது பெரும்பாலும் தவறாகவே புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. அன்பாகவும், மென்மையான இதயம் கொண்டவராகவும், தூய்மையானவராகவும் இருப்பது எப்போதும் உங்களைப் பாதுகாப்பதில்லை — சில நேரங்களில் அது உங்களை மற்றவர்களிடம் எளிதாகக் காட்டிக்கொடுத்துவிடுகிறது. மக்கள் எப்போதும் அப்பாவித்தனத்தை மதிப்பதில்லை; சிலர் அதை பலவீனம் என்று நினைத்து, தங்கள் சுயநலத்திற்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள்.

வாழ்க்கையில் ‘மரியாதை’ என்பது வெறும் நல்ல குணத்திற்காக மட்டுமே கிடைப்பதில்லை. அது விழிப்புணர்வு, சுயக்கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் சுயமரியாதை ஆகியவற்றின் மூலமே சம்பாதிக்கப்படுகிறது. மனிதர்களின் இயல்பைப் புரிந்து கொள்ளாமல் ஒருவர் அளவுக்கு அதிகமாக அப்பாவியாக இருக்கும்போது, அவர் அலட்சியப்படுத்தப்படலாம், புறக்கணிக்கப்படலாம் அல்லது அவமதிக்கப்படலாம். ​இதற்காக நீங்கள் உங்கள் அன்பான குணத்தை இழக்க வேண்டும் என்று அர்த்தமல்ல. உங்கள் அப்பாவித்தனத்துடன் கொஞ்சம் 'விவேகத்தையும்' (ஞானத்தையும்) சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள். ​அன்பாக இருங்கள், ஆனால் குருடராக இருந்துவிடாதீர்கள். ​மென்மையாக இருங்கள், ஆனால் ஏமாளியாக இருந்துவிடாதீர்கள். ​நல்லவராக இருங்கள், அதே நேரத்தில் சுற்றியிருப்பவை பற்றிய விழிப்புடனும் இருங்கள். ​ஏனெனில், இந்த யதார்த்த உலகம் வெறும் தூய்மையை மட்டும் மதிப்பதில்லை — விழிப்புணர்வுடன் கூடிய வலிமையையே மதிக்கிறது. ​எனவே, உங்களை நீங்களே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள் — உங்களுடைய அப்பாவித்தனம் உங்கள் மன அமைதியைப் பாதுகாக்கிறதா, அல்லது மற்றவர்கள் உங்களை அவமதிப்பதற்கான வழியை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கிறதா? ​"அன்போடு கலந்த விவேகமே நமக்கான சிறந்த கவசம்’’